Fado In Den Haag, 26 april 2024

We waren op tijd terug uit Groningen om het optreden van Cuca Rosetta in de  Amare concertzaal bij te wonen.

Cuca Roseta behoort tot de top van de stemmen in de fadomuziek en is een van de belangrijkste fado-vertegenwoordigers van haar generatie. Al jaren speelt ze voor volle zalen in binnen- en buitenland, zo ook in Nederland! In 2024 viert ze niet alleen haar 15-jarige muziekcarrière, maar ook het 50-jarige jubileum van de Portugese Anjerrevolutie. Speciaal voor deze gelegenheid creëerde Cuca Roseta een nieuw programma, toepasselijk genaamd Fados for 25 April, met o.a. muziek en poëzie.

Het werd een geweldige belevenis, natuurlijk in de eerste plaats door de prachtige stem van de zangeres, maar ook door het spel van de drie gitaristen en pianist die enkele malen solo optraden.

Nadat het laatste nummer had geklonken kreeg de zangeres een staande ovatie, waarbij de talrijk aanwezige Portugezen een rode anjer in de lucht staken.

Hier is een opname te zien en horen van een eerder optreden.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                                                                 Lauwersoog, woensdag 24 april 2024

We zijn in Lauwersoog.
Een paar weken geleden zijn we in hetzelfde bungalowpark geweest en dat was ons zo goed bevallen dat we nogmaals de drukke randstad zijn ontvlucht.
Op zondag zijn we aangekomen, voor we konden inchecken hebben we een rondvaart van 2,5 uur gemaakt over het Lauwersmeer.
Het was er helaas niet het weer voor om aan dek te zitten.
In de salon hebben we onder het genot van een hapje en drankje naar de zeer uitvoerige explicaties van de gezagvoerder kunnen luisteren.
We werden ingelicht omtrent de vogelsoorten die veelvuldig te zien waren, ook weten we nu alles over de afsluiting van het Lauwersmeer.
De dagen erna hebben we enkele musea bezocht. In Zoutkamp was daar het Visserij Museum, er was veel te zien en horen over de reddingen op zee.
In de corona periode zijn we ook vaak in deze regio geweest,
we hebben toen een paar mooie routes gereden en kwamen in dorpen terecht waarvan we niet wisten dat ze bestonden.
Maar ook deze keer konden we nog meer onontdekte plekjes vinden.
In Leens waren we in landgoed Verhildersum.
Museum Borg Verhildersum is het authentiekste kasteel met landgoed van Groningen. Rondom de borg ligt 33 h.a. land met een bijzondere hoogstamboomgaard​ en parkrunderen. Ook is hier de noordelijkste beeldentuin van Nederland met beelden van Eddy Roos.
In Houwerzijl is De Theefabriek, een theeschenkerij en museum.
Er was een keuze uit meer dan 300 soorten thee.
We hebben respectievelijk een Jasmijn/rozen thee en een Milky Oo Long thee genuttigd.
Uiteraard ging dit vergezeld van een paar overheerlijke scones en enkele koekjes.


Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
2 maanden geleden

Leuk reisbericht, dank je wel.

Kitty Vallatos
2 maanden geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Zoals altijd weer een heel leuke en interessante trip, jammer dat het weer niet zo meewerkt, maar dat schijnt jullie niet te storen. Alsnog veel plezier verder

Ilse
2 maanden geleden

Leuke foto's! Nog veel plezier

Norma
2 maanden geleden

Enjoy. Wat een prachtige foto's. Ondanks de weersomstandigheden genieten jullie.

Dolph Heideman
2 maanden geleden

Leuk uitvoerig bericht met fraaie fotos. Dankjewel

BONAIRE 2024


Kralendijk,Bonaire, zondag 28 januari 2024

We hebben zojuist een fantastisch mooie duik gemaakt.
Om 17.30 uur waren we aanwezig bij Dive Factory waar we André troffen.
Na het verzamelen van de benodigde uitrustingstukken die nodig waren voor een nachtduik gingen we op pad naar "El Bargo" een duikplaats op een klein half uur rijden vanaf Kralendijk.
Nadat de zon was ondergegaan gingen we te water om het schouwspel van de ostracods te aanschouwen.
In het relaas hieronder, dat is overgenomen uit het maandblad "Duikvaker", is te lezen wat ostracods zijn en hoe zo'n duik wordt voorbereid en uitgevoerd.

Bonaire, het paradijs in de Caribische Zee, is een duikbestemming die bekend staat om zijn kristalheldere water, kleurrijke koraalriffen en overvloed aan zeeleven. Maar wat Bonaire echt uniek maakt, is de mogelijkheid om te duiken met ostracods. Ostracods zijn ook wel bekend als “seed shrimps” of mosselkreeftjes. Deze kleine schaaldieren, niet groter dan een speldenkop, zorgen voor een betoverend lichtspektakel in de wateren rondom Bonaire. Dit geeft je het gevoel dat je in een sterrenhemel onder water bent.

Ostracods zijn bioluminescente schaaldieren die een fascinerende lichtshow creëren, vooral enkele dagen na elke volle maan. Hun gloed is het gevolg van een chemische reactie in hun lichaam, die ze gebruiken om partners aan te trekken en roofdieren af te schrikken. Er zijn duikcentra in Bonaire, zoals Wannadive, Dive Factory Bonaire en VIP Diving, die begeleide nachtduiken met ostracods aanbieden. Deze worden zorgvuldig gepland, om de optimale kijkomstandigheden te bereiken.

Ostracods zijn het beste te observeren drie tot acht dagen na volle maan, met de vijfde dag als de beste dag. De magische paringshow van de ostracods begint ongeveer 45 minuten na zonsondergang en duurt meestal 20 tot 30 minuten. De aanbevolen diepte om het schouwspel te zien is tussen 6 en 12 meter. Het is belangrijk dat je een duiklocatie kiest die niet in de buurt van stadslichten ligt.

Het is verstandig om recente nachtduikervaring te hebben voordat je deelneemt aan een ostracod-duik. Tijdens de nachtduik met ostracods moet elke duiker een duiklamp bij zich hebben om veilig te kunnen in- en uitstappen. Het is het beste om je duiklamp zo min mogelijk te gebruiken. Zwaai ermee over het rif en laat het dan even rusten, zodat je de verticale stippen op het rif kunt zien oplichten.

Het observeren van de heldere lichten van de ostracods is een betoverende ervaring, alsof je door de ruimte zweeft omringd door stralende sterren. Na het ervaren van de magie van ostracods, kunnen bezoekers geïnspireerd raken om hun volgende vakanties naar Bonaire te plannen rond de volle maan. Duiken met ostracods in Bonaire is een unieke ervaring die je niet wilt missen. Dit is één van de manieren om de wonderen van de oceaan op een bijzondere manier te ervaren.

Nogmaals; het was een mooie duik en een fantastische ervaring.
André had al veel vertelt over de duik en de ostracods, maar om het zelf te ervaren is iets wat alle verwachtingen overtreft.
Het is niet mogelijk om een foto of video van het gebeuren te maken, National Geographic heeft een film online gezet die de beste film schijnt te zijn die gemaakt is. Het kan echter de werkelijkheid maar voor een deel benaderen.

De duik duurde 48 minuten en de max diepte was 10 meter.
Hier is dat filmpje te zien.

Bijgaande foto`s zijn geleend.

 

Reactie plaatsen

Reacties

addy stavast
4 maanden geleden

geweldig verhaal, maar ik heb geen foto's gezien.Jammer.
Komen die prenten later?

addy Stavast
5 maanden geleden

deze reis heb ik nog niet gezien.
kunnen jullie de laatste reis vertonen?

Ilse
5 maanden geleden

Wat een prachtige foto's en mooie reisverhalen! Weer leuk om te lezen en te zien! Nog heel veel plezier!

Dolph
5 maanden geleden

Wat een prachtige onderwater opnames en een wel heel verklarend artikel erbij. Dank voor het delen met ons.

Kralendijk,Bonaire, zaterdag 27 januari 2024

Gisteren zijn we naar Rincon getogen, een stadje in het Noorden van het eiland.
We hadden al eens eerder de lunch gebruikt in restaurant Posada Para Mira, hetzelfde restaurant waar onze koning en koningin een maaltijd hebben genuttigd toen ze het eiland bezochten.
Op de kaart stonden de favoriete Bonairiaanse gerechten pens soep en stoofvlees van leguaan en geit.
Wij hebben gekozen voor een stoofpotje van rundvlees en een sandwich bakkeljauw.
Het smaakte weer prima!
Toen we terug reden zagen we bij het Magazina di Rei een aankondiging van een cultural event dat voor vandaag gepland stond.
Daar wilden we natuurlijk meer van weten, dus even naar binnen om te vragen wat we konden verwachten.
Er bleek veel muziek te horen te zijn en er zou gedanst worden, daar moesten we bij zijn, en zo ging het vanmorgen weer richting Rincon.
We waren ruim voor de aangekondigde aanvangstijd (10 uur) ter plekke maar mochten toch al naar binnen om een plekje te zoeken.
En zo zaten we op de voorste rij om te genieten van heerlijke muziek en een danspaar uitgedost in authentieke Bonairiaanse kledij.

We hebben een paar snacks tot ons genomen en een tamarinde drankje gedronken.

Mangazina di Rei is gehuisvest in één van de oudste gebouwen van Bonaire. Na de afschaffing van de slavernij is Magazina di Rei haar oorspronkelijke functie verloren. Magazina di Rei was vroeger een opslagplaats voor rantsoen. Maar vandaag de dag is Magazina di Rei een echt cultuurpark dat tevens een erkend leerbedrijf is
Op diverse plekken in Mangazina di Rei is de historie van Rincon terug te vinden.


Reactie plaatsen

Reacties

addy stavast
4 maanden geleden

Deze keer wel wat foto's. Prachtige prenten.Leuk om met jullie "mee te reizen"!

Dolph Heideman
5 maanden geleden

Erg leuk om te lezen, zeker voor mij, ik ben nog nooit op de ANL Antillen geweest.

Elly Boonstra
5 maanden geleden

Weer leuk om te lezen, goed, dat jullie niet voor de penssoep
of leguaan hebben gekozen!!!!!!
Veel plezier nog......


Kralendijk, Bonaire , donderdag 24 januari 2024

We zijn op Bonaire, alweer ruim een week.
Het is de 7de keer dat we op het eiland zijn, dus er komen dit keer geen dagelijkse updates.
Zo nu en dan willen we melden waar we zoal mee bezig zijn en dit laten vergezellen met foto`s genomen op deze prachtige plek.

We hebben ons (weer) voorgenomen vooral veel in en aan het water te gaan liggen, hetzij aan het strand en in de altijd aangename zee.
Hetzij aan/in het zwembad van het resort dat ca. 10 meter van ons onderkomen verwijderd is.
We hebben de eerste dagen de verplichte nummers afgewerkt; natuurlijk zijn we een paar keer naar de Hangout Bar in Sorobon geweest. De plek waar het in 2006 allemaal begon voor ons.
Langs de westkustweg zijn we naar het Gotomeer gereden, onderweg hebben we gekeken waar er de mogelijkheid was om in het water te geraken zodat we daar een snorkeltrip konden ondernemen. Op alle plekken die wat leken moesten halsbrekende toeren worden uitgehaald om in het water te komen.
Dus blijven we onze favoriete stranden in de buurt van Kralendijk opzoeken, te weten Te Amo beach en Donkey beach.
Ook hier is voor de snorkelaar nog voldoende te zien, en groot pluspunt; het zijn beide zandstranden, dus geen klimmen over rotsen of bergen dode koraal, maar eenvoudig weg het water in wandelen.

En natuurlijk hebben we een duik gemaakt, bij dezelfde club en met dezelfde buddy als vorig jaar en het jaar daarvoor.
Deze keerging het weer naar "Something Special" een plek waar het redelijk eenvoudig is om in het water te komen.
We hebben 50 minuten gedoken met een max. diepte van 15.5 meter.
Afgelopen september hadden we in Aqaba (Jordanië) een paar duiken willen maken maar door ziekte is daar helaas niets van gekomen.
We maken dat hier goed door nog minimaal een duik te maken.
Die duik staat gepland voor zondag a.s. Het moet iets heel bijzonders zijn, Na afloop gaan we die ervaring aan de website toe vertrouwen.

Hier is een filmpje te zien gemaakt tijdens de duik op 23 januari 2024

 

Reactie plaatsen

Reacties

Ria en Emile
5 maanden geleden

Fijne vakantie groetjes van ons

Wilma
5 maanden geleden

Zo Rob, wat gaaf om je nu eens in duikersoutfit te zien. Prachtig, genieten jullie maar lekker.

Dolph Heideman
5 maanden geleden

Best weer even genoten van de foto's Dank daarvoor




 Aqaba, Jordanië, woensdag 14 september 2023

Zondag was de dag dat we het andere hoogtepunt van Jordanië, Wadi Rum, zouden bezoeken.
De rit erheen ging weer over de King`s Highway met weer prachtige vergezichten.
Wadi Rum ook wel gekend als de Maanvallei is een vallei met rotswanden van zandsteen en graniet in het zuidwesten van Jordanië. Het is met een oppervlakte van zo'n 720 vierkante kilometer de grootste wadi in Jordanië. In 2011 is Wadi Rum door UNESCO op de werelderfgoedlijst geplaatst. Hij wordt zeer druk bezocht door toeristen. Er leven enkele bedoeïenenstammen in het gebied.
De vallei werd al sinds de prehistorie bewoond, uit die tijd zijn rotstekeningen gevonden. Constructies die voor het begin van de moderne jaartelling zijn gemaakt ten tijde van het Nabateaanse koninkrijk, zoals dammen, reservoirs, paleizen en heiligdommen zijn blootgelegd en door archeologen onderzocht. Aan de voet van de berg Jabal Rum nabij het dorp Rum werden de ruïnes van een Nabateese tempel, een paleisachtige residentie en een badcomplex gevonden.

In Europa is Wadi Rum vooral bekend vanwege zijn natuurlijke schoonheid en omdat de Britse officier Thomas Edward Lawrence er in de tijd van de Arabische opstand van 1917-1918 zijn Arabische troepen voorbereidde op de aanval op Akaba. Een van de bronnen in het gebied, de Bir el-Ambic, wordt aan toeristen aangewezen als 'Lawrence's Well'.
In Wadi Rum zijn kampen met bedoeïenententen ingericht als toeristen accommodatie. Van daaruit worden toeristen per jeep, te voet, dromedaris of luchtballon door het gebied geleid.
De vallei met een zanderige bodem bevat meerdere bergen en rotsen van zandsteen en graniet. De eeuwenlange wind en nog langer geleden de zee sleten hier diverse patronen uit die variëren van grillig tot afgrond en qua vorm van abstract tot een natuurlijke rotsbrug. De Burdah rotsbrug op de noordelijke bergkam is met haar lengte van 35m één van de topattracties en wordt beschouwd als één van de hoogste bruggen in haar soort. De hoogste berg in Wadi Rum is de Jabal Um ad Adami met 1.854m.
Aangekomen bij het tentenkamp Rahayeb konden we direct onze tent betrekken. We hadden voor een luxe tent gekozen omdat deze ruimer is dan de anderen en, belangrijker, we hadden privé sanitaire voorzieningen.
Na ons even opgefrist te hebben konden we aan boord gaan van een jeep voor een 2 uur durende tocht. We bezochten enkele van de hierboven beschreven bezienswaardigheden en dronken thee in een bedoeïen tent.
Het sluitstuk was het meemaken van de zonsondergang.
En toen was het tijd voor de zarb.
Zarb is een combinatie van vlees, groenten, aardappels en soms ook rijst dat wordt gemaakt in een ondergrondse barbecue.
Er wordt gestart met het bereiden van de ingrediënten. Daarna wordt er een groot vuur in het gat in de grond gemaakt. Als de vlammen zijn gedoofd wordt het rek met het eten in het gat geplaatst. Daarna wordt het gat met een deksel, kleed en een grote berg zand afgedekt. Na 1,5 tot 2,5 uur (afhankelijk van het soort vlees) is het eten klaar. Uiteraard worden de gasten uitgenodigd om te zien hoe het eten uit de grond wordt gehaald. Zarb wordt meestal met vers bereide salades en soms ook humus en mutabal geserveerd.
We zaten aan tafel met een Nederlands echtpaar. Er werd een grote hoeveelheid schalen met de lekkerste gerechten opgediend zodat er maar net ruimte over was voor het eigen bord.
We hebben ervan gesmuld.
Toen we ook het dessert hadden verorberd ging in het gehele complex het licht uit, zo konden we genieten van de prachtige sterrenhemel.



Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
9 maanden geleden

Wat een bijzondere trip, fantastisch om dat mee te maken!

Kitty Vallatos
9 maanden geleden

Wat een fantastisch gedeelte van jullie trip, werkelijk heel byzonder. Ook heel mooie fotos. Die Britse officier was Lawrence of Arabie neem ik aan. De Zarb klinkt heel lekker en ik kan me voorstellen dat jullie ervan genoten hebben.
Groetjes en nog veel plezier verder.

Dolph Heideman
9 maanden geleden

Boeiend, boeiend, boeiend...... Ik zit van je beschrijvingen en foto's enorm te genieten. Ik ruik bijkans de geuren van die aparte vleesbereiding. Fantastisch

Addy Stavast
9 maanden geleden

Dit is wel een heel bijzonder gedeelte van jullie reis, Robert.
De tent was heel speciaal en het eten nog interessanter.
Het zal zeker gesmaakt hebben.
Jullie kunnen terug kijken op een bijzonder geslaagde dag!


Petra, Jordanië, zaterdag 9 september 2023

We hebben bijna de hele dag op de kamer doorgebracht.
Bij het zwembad is het, ook in de schaduw, te warm om daar langere tijd te verblijven.
Opfrissen in het zwembad is ook geen optie, het water is namelijk ijskoud.
Wel zijn we even naar het naast gelegen Mövenpick Hotel gelopen.
In de aangename koelte van de prachtige lobby hebben we ons te goed gedaan aan een kop verse muntthee.
Juist toen we wilden vertrekken kwam er een meneer die ons uitnodigde om deel te nemen aan de chocoladefondue proeverij.
We zijn dus maar blijven zitten en hebben in beperkte mate meegedaan aan het proeven van alle heerlijkheden.



Petra, Jordanië, vrijdag 8 september 2023

Petra is een historische stad in Jordanië. Petra was de Griekse naam van de hoofdstad van de Nabateeërs. De Nabateeërs zelf noemden de stad Raqmu. De plaats is werelderfgoed en gelegen in een dal in de heuvels. Ze is vooral bekend vanwege de in de rotsen uitgehakte graftombes. Vrijwel alle gebouwen die er ooit stonden zijn nu ruïnes.

De bloeitijd van de plaats is te danken aan de handelsroute voor wierook vanuit het 1600 km zuidelijker gelegen Jemen naar Perzië, Syrië en de Griekse en Romeinse rijken. Petra was daarnaast een knooppunt voor andere handelsroutes. De belastingopbrengsten van de handelaars maakten de heersers van Petra schatrijk en dat is te zien is aan de luxe gebouwen en grafmonumenten. Rond het begin van de jaartelling woonden in Petra naar schatting 25.000 mensen.

De stad ligt in een dal dat alleen via smalle kloven te bereiken is en is daardoor goed te verdedigen. De stad beschikte over een ingenieuze watervoorziening waardoor men het hele jaar door voldoende water had. De Nabateeërs hadden lange tijd een eigen koninkrijk. In 106 werd hun rijk door het Romeinse Rijk veroverd. De handelsroutes veranderden waardoor Petra langzaam haar handelspositie kwijtraakte en in de 7e eeuw verlaten werd.

De Zwitser Johann Ludwig Burckhardt, vermomd als Indiase handelaar, herontdekte Petra in 1812 voor de westerse wereld. De stad was inmiddels tot een ruïne verworden. Petra is in 1985 door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard. In 2007 werd de stad verkozen tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen.

Om 07.30 uur stond Amer te wachten voor het hotel, hoewel het Petra Visitor Centre maar een paar honderd meter van het hotel verwijderd is vonden we het toch plezieriger om door hem wegwijs gemaakt te worden.
Er komt namelijk nogal wat kijken voor een bezoek aan de historische stad.
We zijn in het bezit van de Jordan Pass, hiermee kun je gratis toegang krijgen tot veel plekken in het hele land. Maar er moet ook een paspoort mee, en dat waren we vergeten, dus terug naar de kamer.
Toen we binnen waren moesten we op zoek naar vervoer om door de kloof te komen, de kloof is ca. 2 kilometer lang en dat leek ons te lang om te voet af te leggen. Al snel hadden we een plek ontdekt waar een rij golfkarretjes stond.
Tot onze grote verrassing hoefde er niet over de prijs onderhandeld te worden.
Ook de gids die zich aanbood hanteerde een vast tarief dus was de deal snel gesloten.
Na een snelle rit kwamen we aan bij het belangrijkste monument van Petra : De graftombe Al Khazneh
Ondanks dat we er al heel over gezien en gelezen hadden bleek dit toch een moment van verbijstering, wanneer je uit de smalle en duistere kloof plotselingde tombe in het volle zonlicht ziet opdoemen heeft dat iets magisch.
Dat het op het plein ervoor een enorme drukte is doet daar niets aan af.
Mensen lopen door elkaar, willen op de foto met een kameel of rijden op een kameel. Verkopers willen je een hoofddoek aansmeren of een gids biedt zijn diensten aan. En dan zijn er nog de talloze kraampjes waar "originele" opgegraven antiquiteiten worden aangeboden.
De gids die ons begeleidde heeft ons meerdere mooie plekken laten zien en er over verteld. Ook zijn we (gelukkig) een paar keer gestopt bij een van de vele plekken waar we wat konden drinken.
Ondanks het vroege tijdstip van de tour bleek het toch al 42 graden te zijn.
Dus hebben we snel de verkoeling opgezocht in de schaduw van een hotelterras.



Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
9 maanden geleden

Beste Robert, wat een prachtige foto's heb je weer gemaakt. Je ondergaat bijkans geheel de grootsheid van de monumenten en de bergen. Wat doen jullie veel en dat bij die temperaturen. Mijn hoed gaat af en dat niet voord warmte hoor :-) En wat een leuke belevenissen grandioos. Wij kijken uit naar meer van dat fraais.

Paul
9 maanden geleden

Geweldig beschreven Rob...ik zie het en beleef het weer helemaal opnieuw....je heb een mooie foto gemaakt van het uitgehouwen gebouw boven op de berg , je bent dus ook helemaal boven geweest..wat een klim was dat. En dat in die hitte...geweldig ik volg je op de voet. Veel genieten jullie twee...en dan ook nog dat chocolade feestje.

addy stavast
9 maanden geleden

Bedankt Robert voor je bijzondere verhaal en fraaie foto's. Fijn dat je een goede gids hebt en je tevens gebruik kunt maken van dat Golfcarretje.
Wel een warme bedoening hoor, om in die hitte alles te verkennen.Fijn dat jullie af en toe kunnen uitrusten en wat te drinken krijgen.

Elly Boonstra
9 maanden geleden

Wat schitterend...jammer vd warmte, maar is hier niet anders! Heel bijzonder

Norma
9 maanden geleden

Betoverende foto's.
Ik geniet mee en bewonder jullie activiteiten In de hitte.

Ilse
9 maanden geleden

Wat een prachtige foto's!

Kitty Vallatos
9 maanden geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Wat een indrukwekkende stad is Petra. De naam Petra betekent steen of rots in het Grieks, en zo te zien zijn er heel veel rotsen. Ook weer mooie fotos. Hebben jullie nog een kameel bereden? Nog heel veel plezier.

Wilma
9 maanden geleden

Ahhhh wat mooi zeg, en zeker indrukwekkend. Geniet nog van al het moois.


Petra, Jordanië, donderdag 7 september 2023

Eerste stop in deze drukke dag : Mount Nebo.

De Neboberg , ook wel Pisga genoemd, ligt ongeveer 817 meter boven zeeniveau en bevindt zich in het westen van Jordanië aan de rand van de Jordaanvallei en enkele kilometers ten noordwesten van Madaba. Het is – volgens de Hebreeuwse Bijbel (Deuteronomium 34:1) – de plaats waar Mozes, voor hij stierf op de leeftijd van 120 jaar, uitkeek over het Beloofde Land, nadat hij zijn volk veertig jaar lang door de wildernis had geleid. Deze plaats is van betekenis zowel voor joden als christenen als moslims. Volgens de joodse traditie bevindt het graf van Mozes zich op de berg. De christenen en moslims menen dat zijn lichaam aan de andere zijde van de Jordaan werd begraven.

Omdat het nog redelijk koel was hebben we ruim de tijd kunnen nemen om van deze prachtige plaats te kunnen genieten. Het uitzicht is betoverend, in de kerk zijn de restanten van mozaïeken te bewonderen.

Verder ging het naar Madaba waar we de St.George kerk bezochten.

De Madaba-kaart, ook bekend als de Madaba-mozaïekkaart, maakt deel uit van een vloermozaïek in de vroeg-Byzantijnse kerk van Sint-George in Madaba,  De Madaba-kaart toont een deel van het Midden-Oosten en bevat de oudste nog bestaande originele cartografische afbeelding van het Heilige Land en vooral Jeruzalem. Het dateert uit de zesde eeuw na Christus.

De volgende bestemming bereikten we via de King`s Highway;

Highway 35, ook wel bekend als de King's Highway, is een noord-zuid snelweg in Jordanië. Het begint bij de Syrische grens ten noorden van Irbid en leidt naar Highway 15 in het Ma'an-gouvernement

De route van Highway 35 is meer dan 5000 jaar oud. Deze snelweg werd voor het eerst aangelegd door de Romeinen en maakte deel uit van de Via Nova Traiana. Het is een van de meest historische snelwegen ter wereld.

 De interessante heuvelachtige snelweg passeert het kasteel van Kerak en Shobak en passeert Wadi Musa, de stad die het dichtst bij de ruïnes van Petra ligt.

De King’s Highway is 280 kilometer lang en staat bekend om zijn adembenemende landschappen, met bergen, valleien en canyons.

Na elke bocht was er weer een verbijsterend mooi uitzicht.

We vervolgen naar Kerak waar we het Kruisvaarders kasteel vinden.

Kerak Castle  is een groot middeleeuws kasteel gelegen in al-Karak. Het is een van de grootste kastelen in de Levant. De bouw begon in de jaren 1140, onder Pagan en Fouke, koning van Jeruzalem. De kruisvaarders noemden het Crac des Moabites of "Karak in Moab", zoals het in de geschiedenisboeken wordt genoemd. Het werd in de volksmond ook wel Krak van de Woestijn genoemd.

We hebben door de verschillende ruimtes gedoold en hier en daar de koelte opgezocht in de praktisch onverlichte ruimtes.

Aan het einde van de dag kwamen we dan aan in Petra, de plaats die het hoogtepunt moet zijn van deze reis, en we hebben al de nodige hoogtepunten ervaren. Dus de verwachtingen zijn hooggespannen.

We hebben geen puf meer om er op uit te gaan en een restaurant op te zoeken, we besluiten op de kamer iets eenvoudigs te nuttigen, de lunch was namelijk ook nogal overvloedig.

 

Dead Sea, Jordanië, woensdag 6 september 2023

We hadden een "rustdag" aan de Dode Zee, echter van rusten is niet veel gekomen.
Het hotel heeft een privé strandje waar je de Dode Zee kunt inwandelen en, in ons geval, een half uurtje kunt drijven in het zeer zoute water.
Voordat we er heen togen had ik geïnformeerd hoe we op dat strandje konden geraken. De enige mogelijkheid bleek lopend langs alle (4) zwembaden op verschillende niveaus, daarbij moesten verschillende trappen worden genomen.
Het werd een helse tocht, steeds als we dachten dat we er waren was er weer een trap of weer een bochtig weggetje.
Toen we er dan eindelijk waren zagen we tot onze verbijstering een golfkarretje dat elke 15 minuten op en neer naar het hotel reed.
Na het zoute water afgespoeld te hebben zijn we door een razendsnelle shuttle afgezet bij het zwembad waar we nog een paar uur hadden om bij te komen.



Reactie plaatsen

Reacties

Paul
9 maanden geleden

Rob en Ing..we genieten van jullie verhalen . We beleven het helemaal weer mee...het drijven in de rode zee.de mozeskerk daar boven en dat vergezicht van daar. Naar het land "land van melk en honing" .ik weet dat jullie nog veel meer moois gaan zien. Geniet er van.

Ron en Joke
9 maanden geleden

Mooie reis, weer genieten. Hartelijke groeten van ons

Addy Stavast
9 maanden geleden

Robert, jullie hebben weer heel wat beleefd! Vooral het avontuur met het "Golfcarretje" was vermakelijk, niet voor jullie natuurlijk, wel voor ons om te lezen.De dode Zee is vaak minder leuk, een kennis van mij kreeg daar een druppel water in zijn oog, hij wist niet hoe snel hij uit het water moest komen om zijn oog met zoet water uit te spoelen.


Dead Sea, Jordanië, dinsdag 5 september 2023

Ook vandaag zou het weer een drukke dag worden.
Om 9 uur stond Amer met de auto voor het hotel in Amman.
Dus konden we op pad om weer veel moois van het land Jordanië te zien en beleven.
In Jerash werden we afgezet bij de Romeinse Ruïnes, een enorm complex waar we echt de tijd voor konden nemen. Er was met Amer afgesproken dat we hem zouden bellen als we weer bij de ingang van het complex waren.
We hebben er heel veel archeologische objecten kunnen bekijken en hebben daardoor een flinke afstand afgelegd. Na een kleine 2 uur sjokken in een onbarmhartig schijnend zonnetje vonden we het wel goed voor een dag en hebben, na het nuttigen van een koele dronk, Amer gebeld.
Voor vandaag stond ook nog een kasteel op het programma: Ailoun.
is het enige Islamitische kasteel in Jordanië. Het is een stuk kleiner dan het kasteel in Kerak en heeft meer het uiterlijk van een fort en niet te vergelijken met enig ander kasteel in Jordanië. Het ligt op 1250 meter boven zeeniveau.

Ajloun Castle is een fort uit de 12e eeuw dat werd gebouwd onder het bewind van de sultan en de militaire leider Saladin. Het kasteel ligt op de top van de berg Auf ook wel bekend als Jabal Auf.

Doordat het boven het historische stadje uit torent, biedt het een verbluffend uitzicht op de Jordaanvallei en de omliggende woestijn.



Reactie plaatsen

Reacties

Addy Stavast
9 maanden geleden

Dit gedeelte van de reis heb ik al gezien.
Misschien is er iets verkeerd gegaan en heb ik iets gemist??
Komt er nog een vervolg van je reis Robert?

Elly Boonstra
9 maanden geleden

Ik geniet weer mee hoor. Mooi......

Kitty Vallatos
9 maanden geleden

Wat een interessante trek door Jordanie weer. Jullie zien zo veel van dit mooie land. Leuke fotos ook -- speciaal die van Robert als Arabier. Staat je goed.

Karel Stiel
9 maanden geleden

Mooie foto's lijkt mij een geweldige trip is dat je allochtone tweelingbroer ?

Dolph Heideman
9 maanden geleden

Mooie Arabier........ Leuke fotos

Addy Stavast
9 maanden geleden

Je staat mooi op de foto Robert, in je oosterse kleding.
Verder bedankt voor je bijzondere verhalen en fraaie foto's.Jullie ploegen je mooi door de hitte, daar heb ik veel bewondering voor.

Amman, Jordanië, maandag 4 september 2023

We zijn gisteren met een half uur vertraging vertrokken, maar kwamen ongeveer op de geplande tijd aan de grond in Amman. We werden opgewacht door een een heer van het plaatselijke agentschap die ons in no time door de douane loodste.
We moesten buiten nog even wachten op de auto die ons naar het hotel zou brengen. Dat bleek dezelfde auto (en chauffeur) te zijn waarmee we de komende dagen Jordanië gaan verkennen. En zo konden we dan kennis maken met Amer.
En zo stond Amer vanmorgen om 10 uur klaar om ons de bezienswaardigheden van Amman en de verre omtrek te laten zien.
Als eerste volgde een rit van 1,5 uur naar het eerste van de 3 woestijnkastelen, De woestijnkastelen zijn verschillende kastelen en forten in de woestijn ten oosten van de stad. Gelegen op de oude handelsroute naar Koefa (Irak) en Medina (Saudi Arabië). De bouwwerken gaan terug tot
ongeveer de 7de eeuw ten tijde van de Umayyad dynastie. De eerste stop was bij Qasr al Azraq, een vesting uit de 13e eeuw, die diende als hoofdkwartier tijdens de Eerste Wereldoorlog van de bekende ‘Lawrence van Arabië’.
Tweede stop :Qasr Amra, een kasteel dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Het kasteel gebouwd in de 8e eeuw bestaat niet meer maar we zien wel de overgebleven fresco’s en kunstwerken.
De laatste stop is het beste bewaarde monument van de Omajjaden dynastie, Qasr Kharana.
De kastelen hadden verschillende functies. Sommigen waren een vesting, anderen dienden
als jachtpaviljoen met badhuis of als ontmoetingsplaats voor de kalief en de lokale bedoeïenenleiders.

Nu was het toch onderhand tijd voor een voedselinname. Amer wist een restaurant waar we konden deelnemen aan een buffet met Jordaanse specialiteiten. En kwam een gerecht ter tafel met langkorrelige rijst, aubergine aardappel en kip. Ook waren er smakelijke humus soorten een frisse rauwkostsalades.
Op de terugweg hebben we in Amman de Blauwe moskee bezocht, we moesten ons weer in een jurk hijsen om de ruimte te kunnen betreden.
Ook was er nog een stop bij de Citadel, een groot archeologisch complex met o.a. de Hercules Tempel.
Als laatste brachten we en bezoek aan de soukh, hier werden we door Amer getrakteerd op een lokaal dessert. Mensen stonden in lange rijen te wachten bij een kraam om daarna het lekkers op de stoeprand te verorberen.
De samenstelling van dit lekkers: gebakken kaas, honing, pistachenoten.
Een vreemde combinatie maar het was heerlijk!



Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
10 maanden geleden

Dank voor de interessante reportage en de fraaie foto's

Addy Stavast
10 maanden geleden

Dus nu een bericht dat jullie werkelijk in Jordanië zijn aangekomen.
Bedankt voor je interessante verhaal Robert en de prachtige foto's welke je stuurde ,
Ik kijk uit naar de rest van jullie reis!

Ilse
10 maanden geleden

Wat een flitsende staat van jullie vakantie! Ziet er heel mooi hoor!


THUIS, 1 september 2023

Eindelijk gaat het er dan toch van komen.
We gaan een rondreis maken in Jordanië.
In februari 2020 hebben voor de eerste keer een reis geboekt, we verbleven op dat moment op de Westerdam die in de haven van Sihanoukville (Cambodja) lag. De cruise die we zouden gaan maken was i.v.m. de uitbraak van corona afgeblazen en we waren in Cambodja in afwachting van een vlucht naar huis.
Hierover is te lezen op: www.robertwim.nl/westerdam
We hadden er op dat moment geen idee van dat de hele wereld op zijn kop zou komen te staan en de reis naar Jordanië al snel werd geannuleerd.
Toen een poos later de rust enigszins leek weergekeerd hebben we voor de tweede keer bij hetzelfde reisbureau een rondreis Jordanië geboekt.
Alles leek in orde, maar toen het tegen de vertrekdatum liep besloot de airline de vlucht naar Amman niet uit te voeren.
Nu gaat het dus wel gebeuren, de reispapieren zijn binnen en we hebben 2 vaccinaties gehad tegen rabiës.
Dat bleek, nadat we een artikel hadden gelezen over de risico`s van deze ziekte, wel verstandig.
We vertrekken zondag a.s. met Royal Jordanian, de vlucht gaat om ca. 16.00 uur.

Als we aankomen in Amman worden we naar een hotel gebracht waar we 2 nachten gaan verblijven.

De volgende dag gaan we kennismaken met de chauffeur die ons in het land gaat rondrijden.

We gaan in 5 verschillende plaatsen overnachten, viermaal in een hotel en eenmaal in een tent in de woestijn.

Er zijn enkele excursies inbegrepen in de reis maar we gaan er vast nog het een en ander bij boeken.

We bereiden ons voor op een druk programma, de eerste week gaan we veel zien van het moois wat het land te bieden heeft.

De laatste paar dagen gaan we doorbrengen aan het strand aan de Rode Zee, in Aqaba.

We gaan proberen elke dag een stukje te schrijven en te lanceren, of dat lanceren ook elke dag gaat lukken moeten we afwachten, de internetverbinding schijnt niet overal optimaal te zijn.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                



Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
10 maanden geleden

Weer een hele fascinerende reis met een hoop op het programma. Wens jullie heel veel plezier en kijk uit naar de altijd mooie fotos.

Norma
10 maanden geleden

Lang gewacht... dus eindelijk zo ver.
De globetrotter gaan weer echt op pas. Veilige reis vandaag en ik kijk uit naar de mooie reisverhalen

Ria Ammerlaan
10 maanden geleden

Een hele fijne reis .wij gaan de reis meemaken op afstand.
Veel plezier. lieve groeten van ons. Emile en Ria

Addy Stavast
10 maanden geleden

Hoe was de vlucht?Ik neem aan dat jullie al geland zijn in Jordanië. Nu bagage uitpakken en dan op weg??

Ilse
10 maanden geleden

Lijkt me een hele boeiende reis. Ben benieuwd naar jullie reisverhalen! Veel plezier!

Dolph Heideman
10 maanden geleden

Lijkt mij een interessante trip te worden. Reizen jullie met een groep of solo. Iig veel plezier, goede reis en behouden weer terug

Paul
10 maanden geleden

Veel plezier in het mooie en interessante land. Zie de drukte in de steden en de rust van het woestijnlandschap
Ga lekker drijven in zoutmeer.
En slapen in een tent in de woestijn. En het wonder van de eeuwen oude stad ,helemaal uit de stenen gehouwen Petra, het is echt een plaatje.
Veel plezier.

Elly Boonstra
10 maanden geleden

Heel veel plezier Rob en Ingrid.
Verheug me op jullie verhalen......

Addy Stavast
10 maanden geleden

zijn jullie al gearriveerd in Jordanië.Of moet de tocht nog beginnen?Ben benieuwd naar jullie verhalen!

Marijke
10 maanden geleden

Eindelijk staat het toch te gebeuren jullie reis naar Jordanië. We hopen dat jullie er net zo van gaan genieten als dat wij dat hebben gedaan. We kijken uit naar jullie verhalen.
Een hele fijne vakantie in dit bijzondere land met als pareltje Petra.
Liefs Paul en Marijke


 

Bremen, woensdag 9 augustus 2023

Vanmorgen toen we vertrokken vanuit Esbjerg was het 12 graden en konden we direkt de ruitenwissers aanzetten.
De eerste 300 kilometer konden we aardig doorrijden maar daarna waren er toch weer files en kwamen dus later bij het hotel aan dan verwacht.

Het is, ook in Denemarken, noodweer, de laatste dagen heeft het gestormd.
Op de tv was te zien dat er ergens in Denemarken een orkaan had gewoed. 

Ik denk dat er in Esbjerg windsnelheden van minstens 9 beaufort zijn gehaald.
We hebben dan ook de meeste tijd binnenshuis of in de auto doorgebracht.
Zo hebben we een rit langs de kust gemaakt en zijn we in Vejers het strand opgereden, we wilden daar een stukje gaan wandelen maar zagen daar al snel van af.
In een groot shoppingcenter in Esbjerg vonden we een goed chinees all you can eat restaurant. We zijn daar maar eens neergestreken en hebben ons te goed gedaan aan de diverse heerlijkheden.
Nu zijn we in Bremen, morgen rijden we het laatste stukje naar huis.


Silkeborg,Denemarken, zondag 6 augustus 2023

Na het verblijf in Næstved ging het richting Hillerød.
Hier hebben we 2 nachten gelogeerd in het Best Western, een hypermodern hotel.
Ook hier was weer een muziekfestival, we hadden wel het idee dat het meer voor de jongere generaties was bedoeld maar zijn er toch heen gegaan.
Bij de ingang van het terrein bleek dat er voor de toegang 300 Deense kronen moest worden neergeteld (ruim 40 euro).
We hebben daar dus maar van af gezien en de avond televisiekijkend doorgebracht.
Het weer is nog steeds herfstachtig te noemen, toch zijn we er een dag op uit getrokken om vanaf Hillerød de kustweg naar Helsingor te rijden. Onderweg was er op diverse plekken de gelegenheid om op het strand te geraken. We zijn verschillende keer uitgestapt, maar op geen van de plaatsen was het aangenaam genoeg om langere tijd te verblijven.
In Helsingor kostte het enige moeite om een parkeerplek te​ vinden, en toen dat eindelijk wel was gelukt hebben we ons beloond met een drankje op een ter​ras met uitzicht over de haven en de Sont.
In Silkeborg hadden we een hotel op de marktplaats, daar vlakbij was op zater​dagavond een openluchtconcert, dit keer gratis toegankelijk. We zijn er heen getogen en konden vaststellen dat we te laat waren, er was geen plaats met uitzicht op het podium meer te vinden. We hebben dus op een houten bank, achter een knakworstenkraam, geluisterd naar een meneer die liedjes zong in de stijl van Bruce Springsteen.
Zondag zijn we naar Århus gereden, alwaar het ARoS Aarhus Kunstmuseum is gevestigd. Het museum is een Deens museum voor moderne en hedendaagse kunst in het centrum van Aarhus en is met 17.700 m² een van de grootste musea va​ Europa. 
Op de 10de verdieping van het museum is het Rainbow Panorama, het regenboogpanorama op het dak van het ARoS Aarhus Art Museum is een spectaculair kunstwerk gemaakt door de Deens/IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson. Hier heb je via trappen en liften toegang tot de ronde, grote glazen loopbrug van het project op het dak, met een diameter van 52 meter en gevormd in het kleurenspectrum.



Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
10 maanden geleden

Heel erg jammer dat het weer niet mee zit!
Goeie terugreis!

Kitty Vallatos
10 maanden geleden

Klinkt alsof jullie mooie en interessante trip naar Denemarken bijna tot een einde komt. Wens jullie een behouden trip naar huis.

Kitty Vallatos
10 maanden geleden

Hi Ingrid en Robert,
Weer een heel interessante trip en mooie fotos. Jammer dat het weer niet meewerkt. Hier is het nog steeds over 100 graden Fahrenheit -- niet te harden buiten. Verder nog veel plezier gewenst.

Dolph Heideman
10 maanden geleden

Leuk die foto's. Hopelijk hebben/houden jullie goed weer, de vooruitzichten, zo horen wij hier, zijn niet gunstig.

addy stavast
10 maanden geleden

Wat jammer, dat jullie . slecht weer treffen.Niet leuk tijdens je vakantie! Gelukkig kunnen jullie vaak een museum induiken en alle kunst , welke de Denen mooi vinden, aanschouwen.

Ilse
11 maanden geleden

Jammer dat het weer zo tegen zit!
Mooie foto's hoor!


Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
11 maanden geleden

Genieten maar! Hopelijk blijft het weer redelijk met niet al te veel regenbuien! Nog veel plezier!

addy stavast
11 maanden geleden

Robert,ik heb enkele dagen je reis niet kunnen volgen.
In welk deel van Denemarken zitten jullie nu?
Hoe is het weer daar? Net zo frisjes als in Nederland?

Kitty Vallatos
11 maanden geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Klinkt als een paar hele leuke dagen in Denemarken. Speciaal die jazz festivals. Fijn ook dat het niet regende. Nog veel plezier verder.

Dolph Heideman
11 maanden geleden

Klopt het dat ik alleen foto's zie en geen tekst?

addy stavast
11 maanden geleden

Robert,je webside gevonden, waar verblijven jullie?Dat is mij niet duidelijk.Land?Stad?

Ingrid
een jaar geleden

Hele fijne vakantie,lekker genieten van de muziek en van elkaar.

Norma
een jaar geleden

Wat leuk weer op reis. Genieten

Erika
een jaar geleden

Hallo vakantiegangers!
Wat een mooie foto's!!!
Fijne vakantie en geniet!
Groetjes van ons xxx

 

We zijn in Denemarken, om precies te zijn in Næstved, een plaats op het eiland Zealand.
Inmiddels zijn we al 5 dagen in Denemarken, we maken een rondreis die 12 dagen duurt. We doen in die 12 dagen 6 steden aan waar we in vooraf gereserveerde hotels verblijven.
Omdat we de reis naar Ribe, de eerste plaats die we aandeden, te lang vonden om in een dag te doen hadden we een overnachting in Bremen.
En dat was maar goed ook want door heel veel files waren we pas tegen de avond in Bremen.
Ook de volgende dag hebben we langer over de rit naar Ribe gedaan dan we hadden verwacht, dus daar waren we pas in de middag.
Maar er was wel een verrassing toen we bij het hotel aankwamen, in de stad werd een jazzfestival gehouden en het grootste podium stond op het plein waar ook het hotel was. We hebben dus regelmatig op een terras, met een jasje aan, naar goede muziek kunnen luisteren. Een concert hebben we binnenshuis, in een restaurant kunnen bijwonen. Natuurlijk onder het genot van een smakelijke maaltijd en een goed glas.
Maandag zijn we vertrokken naar Odense. Ook hier was een jazzfestival, voor een concert hadden we online al tickets aangeschaft. Het concert vonden wij een van de beste die we de afgelopen tijd hebben meegemaakt. Er was een zangeres van Amerikaanse origine, en 3 Deense heren op gitaar, bas en saxofoon.
Van Odense ging het richting Næstved over de Grote Belt brug. De Grote Beltbrug is 18 km lang en verbindt de Deense eilanden Funen en Seeland, waarop ook Kopenhagen ligt. Het is de langste verbindingsbrug van Europa en de op drie na grootste verbindingsbrug ter wereld.
Wat vandaag opviel was dat het de eerste dag tijdens onze reis was dat er geen regen viel. Het is wel zwaarbewolkt en dus niet warm. Ongeveer zoals in Nederland dus.
In Næstved vonden we al snel de plaats vanwaar een schip een tocht over het nabijgelegen fjord ging maken. En zo hebben we 2,5 uur een zeer relaxte minicruise gemaakt over het Karrebæk Fjord.

 

Sainte Maxime, zondag 25 juni 2023

Het heeft de laatste paar dagen flink gestormd en soms geregend.
Men was zojuist klaar met het op zijn plek leggen van de boeien en bakens die in de zee de zwem- en vaargebieden markeren.
Door de storm was alles van zijn ankers losgeslagen en op het strand beland.
Nu is men met man en macht, en 2 scheepjes, bezig de boel weer op zijn plek te krijgen.
Omdat het dus niet bepaald strandweer was zijn we erop uitgetrokken.
We zijn o.a. naar Draguignan geweest, ook hier konden we een museum vinden. En natuurlijk was er een terras waar we konden bijkomen van het traplopen en slenteren.
In Callas, waar we nog nooit waren geweest, werd een concert verzorgd door een gemengd koor.
Er werden stukken van o.a. Bach ten gehore gebracht. Mede door de geweldige akoestiek in de kerk was het een prachtige ervaring.
Na het concert besloten we wat te gaan drinken in het plaatselijke café.
Toen we een tweede wijntje wilden bestellen bleek dat de koorleden ook waren gearriveerd. We werden in de wacht gezet omdat eest het koor van een natje moest worden voorzien.
En zo konden we zien dat de uitbater volledig van slag raakte, zo`n drukte had hij blijkbaar nog niet meegemaakt.
Er moesten citroenen worden gesneden, ijsblokjes gemaakt, glazen gevuld en het liefst alles tegelijk.
Er werden volle glazen omgegooid en er verschenen zweetdruppels op zijn voorhoofd.
We hebben in stilte gewacht tot het onze beurt was en de man weer bij zinnen was.
Een grappige ervaring.
Natuurlijk zijn we weer naar diverse muziekoptredens geweest.
In La Croix Valmer was een optreden van leden van de muziekschool.
Er werd gitaarmuziek gespeeld, er was een strijkerstrio en er werden diverse dansstijlen vertoond, het mooiste was de flamenco groep.
In Cavalaire sur Mer is een restaurant dat dranken en spijzen in Bretonse stijl serveert. Elke keer als we in de buurt zijn gaan we daar heen.
We hebben er een crêpe genuttigd en er een kopje cider bij gedronken.
In Collobrières is het restaurant Les Maures, hier gaan we elk jaar heen, zo ook dit jaar. Op het overdekte terras hebben we deze keer eens iets anders besteld dan voorgaande jaren, maar wel een gerecht waarin kastanje is verwerkt. Want dat is waarom het stadje bekend is. Het is alles kastanje wat de klok slaat. In bijna alle gerechten is wel kastanje gebruikt, er is zelfs kastanje ijs.

 

Reactie plaatsen

Reacties

addy stavast
10 maanden geleden

Jammer van het slechte weer, maar toch hebben jullie getracht er het beste van te maken!
Nu op weg naar huis.Kunnen jullie in Den Haag eindelijk bijkomen van het koude weer.In Den Haag is het nu een stuk aangenamer.Zon en geen regen!

addy Stavast
11 maanden geleden

Ik ben er achter , waar jullie zitten. Het is dus Denemarken geworden.Leuk hoor.Mooi land met nog veel ruimte! Geniet er van.Hopelijk met veel zon en geen regen.

Norma
een jaar geleden

Het is elk jaar weer een andere ervaring op bekende plekken. Het is genieten.

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Jammer dat het zo stormde, maar jullie hebben er het beste van gemaakt door verschillende muziek en koor uitvoeringen bij te wonen. Wat een ervaring bij dat cafe waar jullie iets wilden gebruiken. Ook weer mooie fotos. Nog veel plezier. Groetjes.

Ilse
een jaar geleden

Er komen mooie herinneringen naar boven!
Nog veel plezier!

addy Stavast
een jaar geleden

Ondanks storm en regen toch leuke dagen beleefd!
Zonder strandweer gaat het dus ook.Vermakelijk verhaal over die geschokte restaurant eigenaar , die opeens zoveel werk voorgeschoteld kreeg.
Zo te lezen vermaken jullie je opperbest.
Bedankt voor je verhaal en de fraaie foto's.

Dolph Heideman
een jaar geleden

Alweer een juweeltje, heb er met plezier gelezen en gekeken. Ik zie die overspannen waard zó voor mij.


Sainte Maxime, vrijdag 16 juni 2023

De afgelopen week hebben we niet hele dagen aan het strand vertoefd, het weer is daar niet naar.

Regelmatig barst er een hevige onweersbui los. Op dit moment is het zonnig en zeer warm en dat schijnt de komende week zo te blijven.

We zijn er dus vaak op uitgetrokken.

In Sainte Tropez was in het museum een schilderijententoonstelling van werken van plaatselijke artiesten. 

Dus veel beelden van de stad en het strand, vroeger en nu.

In Saint Paul en Forêt  werd een concert van de plaatselijke muziekschool aangekondigd, het ensemble bestond uit ca. 25 saxofonisten en enkele andere koperblazers.

Het was een verrassende ervaring.

Na dit optreden werd plaatsgemaakt voor weer een groep, meer geoefende, blazers.

Ingrid had plaats genomen op een door ons meegebrachte klapstoel omdat de terrasstoelen bezet waren.

Een dame die Vietnamese frituurhapjes verkocht zag dat ik er al geruime tijd stond en bood me een vouwstoeltje aan. Later hebben we bij haar wat hapjes aangeschaft en,vergezeld van een koel glas cider, verorberd.

Dezelfde avond was er in de kerk van Sainte Maxime het wekelijkse orgelconcert, hier werden stukken ten gehore gebracht van o.a. Bach en Brahms.

In Nice zijn we naar het Musee MAMAC geweest, er waren enorm grote en kleurrijke stukken te zien van de Vietnamese schilder Thu-van tran

Een andere zaal was ingericht met werken van Nikki de Saint Phalle.

Er was nog een museum te bezoeken in Nice, toen we daar aankwamen bleek er in de wijde omgeving geen parkeerplaats voorhanden.

Volgende keer beter !

We vervelen ons niet.



Sainte Maxime, vrijdag 9 juni 2023

We hebben niet de hele route van de "route" kunnen rijden.
We waren zondag wel bijtijds vertrokken uit ons prima hotel in Puget Teniers.
De route die we moesten rijden tot aan de kust bevatte dusdanig veel haarspeldbochten en klimmen dat we besloten niet naar Menton en Nice te rijden om zo het officiele eindpunt van de route te bereiken.
Rond het middaguur besloten we om de kortste route te kiezen naar Sainte Maxime. Dat bleek toch nog een behoorlijk stuk rijden door de bergen en zodoende kwamen we alsnog later dan verwacht aan bij onze eindbestemming.
Maar nu zijn we dan in ons vertrouwde hotel in La Nartelle, La Nartelle is de naam van het strand dat tot Sainte Maxime behoort.
Het lijkt erop dat we voor de laatste keer in dit hotel verblijven.
Toen we, alweer enige tijd geleden, alvast voor een verblijf in september wilden boeken bleek dat we dan 3 keer van kamer moesten wisselen.
Bovendien liggen dan de prijzen 20% hoger dan we gewend zijn.
Het hotel heeft een nieuwe eigenaar, en zo blijkt dat niet elke verandering een verbetering is.
Omdat we al meer dan 10 jaar hier komen konden we wel korting krijgen, maar dat aanbod hebben we afgeslagen.
Inmiddels hebben we voor de maand september een appartement gevonden op ca. 200 meter afstand van het hotel waar we nu zijn.
Inmiddels zijn we hier alweer bijna een week, we hebben veel op het strand gelegen en gezwommen.
Gisteren zijn we naar een concert geweest In Ramatuelle.
Twee dames die zich "Folk it" noemen, speelden en zongen zeer herkenbare muziek uit de tijd dat we jong waren, Rolling Stones, Janis Joplin etc. hoewel het door de harde wind best fris was op het dorpsplein hebben we een mooie avond gehad.
In Biot zijn we naar het Musée National Fernand Léger geweest.
Hier waren werken te zien van de man die het museum zijn naam gegeven heeft.
In Le Cannet was Musée Bonnard, ook hier werken van Bonnard en o.a. Marthe Solange.

 

Reactie plaatsen

Reacties

addy Stavast
een jaar geleden

Robert,
je 1ste bericht ook nog gevonden, ging o.a.over die witte marmotten langs de weg. Vrij gevaarlijk rijden, lijkt mij. Verder een mooie omgeving waar jullie door reden.
Nu weer van alles bezocht. Bedankt voor de leuke foto's en je begeleidende verhaal.

Dolph Heideman
een jaar geleden

Wederom een interessant bericht. Dank daarvoor!

Ilse
een jaar geleden

Jullie vermaken je prima ondanks het wat mindere weer!

addy stavast
een jaar geleden

Jullie vermaken je best, ondanks het warme weer en buien.
Bedankt voor de foto's en je verhaal.
Geniet van jullie vakantie en tot verder nieuws!

               Bonnard                                                                                                     Léger                                                                                                Folkit


Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
een jaar geleden

Bijzondere route zeker door de Alpen, ook al hebben jullie niet de hele route kunnen afleggen. Zeker weer genieten aan de Franse zuidkust! Nog heel veel plezier!

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hi Ingrid en Rob
Weer een interessante tocht door de bergen. Jammer dat jullie niet meer in dat hotel in La Nartelle kunnen verblijven. De prijzen gaan overal omhoog. Leuk dat concert van "Folk it" met al die bekende muziek uit de tijd dat we jong waren. Nog veel plezier.


Puget-Teniers, zaterdag 3 juni 2023

Zaterdag was het wat bewolkt toen we gingen rijden en al snel zou de regen op ons neerdalen.
Toen we echter op onze eerste stop, de Col d`Izoard, waren scheen de zon weer volop en konden we op een terras van de zon en koffie met "iets lekkers" genieten.
Op dat terras was het een drukte van belang, de route wordt voornamelijk door motorrijders en wielrenners gereden. Wat opvalt is dat er veel Duitse en Italiaanse kentekens te zien zijn
Er zijn maar weinig personenauto`s die de route rijden, en een auto met een Nederlands kenteken blijkt een ware bezienswaardigheid.
Toen we een Nationaal Park inreden werden we, via een bord, gewaarschuwd voor de aanwezigheid van alpenmarmotten.
We hebben er talloze gezien die op de weg op ons leken te wachten.
Maar ook in de weides langs de weg zagen we er veel.
Op een gegeven moment zagen we een dier waarvan we dachten dat het wel een heel grote marmot was, bleek het een vos te zijn die totaal niet van onze aanwezigheid onder de indruk was.
Verder door naar de Gorges Daluis, een prachtig stuk natuur met maar liefst 17 tunnels op de route.
In Entrevaux was het tijd voor een vloeibare versnapering, op een terras gezeten zagen we aan de overkant een poort met een ophaalbrug ervoor.
De plaats is gebouwd op een rots boven de vallei van de Var. Door Vauban werd Entrevaux omgebouwd naar een vesting. De hoofdingang van het dorp loopt door de versterkte poort, Porte Royale, uit 1658. Deze poort bestaat uit een voorpoort, een brug over de Var en de hoofdpoort.
Toen we door de poort liepen kwamen we in een charmant dorp met pittoreske steegjes bezaaid met oude huizen.

We hebben er rondgedwaald en van de rust genoten.

 

                 Col d`Izoard                                                                  Gorges Daluis                                                         Alpenmarmot                                                      Entrevaux

Reactie plaatsen

Reacties

Ria Ammerlaan
een jaar geleden

Weer mooie fotos en veel mooie dingen te zien fijne reis liefs

Ilse
een jaar geleden

Prachtige natuur!

A.J. Heideman
een jaar geleden

Leuk om met jullie mee te kunnen reizen.

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Klinkt als een hele mooie trip, speciaal met die Alpenmarmotten. Moet je zeggen, heb er nooit een gezien. Nog veel genoegen verder en mooi weer.


Briancon, vrijdag 2 juni 2023

De eerste stop, dinsdag, tijdens de reis naar Sainte Maxime was in Libramont, een plaats in de Belgische Ardennen.

We verbleven in een B & B die door 2 dames werd gerund, een van de dames sprak een beetje Nederland's en vertelde ons alles over de B & B die vroeger een boerderij was geweest.

We hebben geslapen in de stal waar vroeger de koeien verbleven. Dat was nog terug te zien aan de ijzeren ringen die in de muur waren aangebracht, 

Met die ringen werden de koeien op hun plaats gehouden.

Maar verder leek de kamer in het geheel niet meer op een stal, hij was prachtig ingericht met antieke meubels etc.

Het ontbijt was ook geweldig, we konden geheel voldaan naar onze volgende bestemming: Langres.

We hebben er over de stadsmuren gelopen en de vestingwerken bekeken.

Ook hier een B & B, die weer prachtig was ingericht.

Bovendien was er ook een zwembad, weliswaar niet van olympische afmetingen, maar wel heerlijk verkoelend.

Want over goed weer hebben we niet te klagen het is zonnig en warm.

Donderdag hebben we een behoorlijk stuk kunnen doorrijden op de "route du soleil", net voor Lyon hebben we die weg verlaten en al snel kwamen de Alpen in het zicht. 

We hebben verbleven, in Beaufort, in een kamer in een chalet met uitzicht op de Alpen.

We hadden bericht gekregen van de eigenaar dat de deur open zou staan en dat we de sleutel in de kamer zouden aantreffen.

Het was even zoeken voordat we de juiste deur hadden gevonden. Twee deuren bleken op slot te zijn en de juiste deur bleek zich op de verdieping aan de zijkant te bevinden.

De kamer was piepklein, maar alles wat we nodig zouden kunnen hebben was er, en dus hebben we op de kamer een eenvoudige doch voedzame maaltijd bereid.

Vrijdag, we beginnen nu pas echt aan de "Route des grandes Alpes"

En dat begin is niet goed, twee van de cols die we op de eerste dag zouden passeren blijken nog gesloten te zijn!

Dit heb ik kunnen vernemen via het wegenforum.nl

Daarom is de route op het laatste moment gewijzigd, omdat we niet te veel willen missen besluiten we een extra lus aan te brengen.

We hebben de oorspronkelijke route gereden tot we bij de eerste col kwamen die afgesloten was (Col de Roselend), daar zijn we langs het Lac de Roselend terug gereden naar Beaufort. Die route voerde ons over heel smalle en bochtige weggetjes.

Vanuit Beaufort gingen we dan weer de alternatieve route volgen.

Die route bracht ons o.a. op de Col de la Madeleine (2000 meter) en de Col du Telegraph. (1560 meter).

We hadden ook de Col du Galabier nog in de planning, maar die bleek onlangs weer gesloten. Gelukkig konden we nu via een tunnel rijden en hoefden dus niet om te rijden.

Op sommige plaatsen lag nog veel sneeuw, het was goed te zien dat alleen de weg sneeuwvrij was gemaakt, langs de weg waren sneeuwwallen van 3 à 4 meter hoog.

B & B Libramont

Langres

   Lac de Roselend                                                                  Col de la Madeleine                                                 Col du Telegraph 

Reactie plaatsen

Reacties

addy Stavast
een jaar geleden

weer een bijzondere reis Robert.gelukkig met meer "ups" dan "downs" .
je hebt fraaie foto's mee gestuurd.
Ben benieuwd naar jullie verdere avonturen!

Elly Boonstra
een jaar geleden

Leuk Rob en Ingrid, bekend terrein voor mij. Langres hebben we ook wel
overnacht op de camping daar. Col de la Madeleine ook gereden.
Jullie zitten in een prachtig gebied. Liefs Elly

Erika
een jaar geleden

Wauwwww wat een mooie foto's!!!
Geniet ervan samen en maak nog meer prachtige foto's!
Liefs van ons😍


Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
een jaar geleden

ziet er goed uit veel plezier en blijf gezond

Ilse
een jaar geleden

Lijkt me idd een hele mooie route! Heel veel plezier!

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Dat klinkt als een fantastische trip -- wens jullie heel veel plezier en goed weer. Kijk uit naar de ongetwijfeld heel mooie fotos.


Wenen, maandag 15 mei 2023

Vandaag is de laatste volle dag in Wenen.
We hebben nog een excursie te doen. Deze keer hoeven we niet op een bepaalde tijd aanwezig te zijn, dus geen gehaast en zoeken naar een parking. We zien wel waar we de auto kwijtraken.
We hebben een groot gedeelte van de binnenstad bewandeld om in het Schweizer Hof te geraken.
In dit museum zijn de juwelen, kronen etc. van de keizerlijke families te bewonderen.
Men noemt het daarom ook de keizerlijke schatkamer.

Op de terugweg ging het dan toch nog even mis in het, zeer drukke, verkeer.
Ik dacht een wegomlegging te volgen omdat men in de buurt aan het bouwen was en daarom de weg had afgesloten.
Voor ik het wist stond ik voor de slagboom van een parkeergarage.
Achteruitrijden was geen optie, dus de garage in, gelukkig kon ik er zonder te betalen ook weer snel uitrijden.

Het laatste uitje bracht ons naar een restaurant in Grinzing waar deze keer geen heurigen muziek te beluisteren was.
We hadden vernomen dat er de beste schnitzels van Wenen werden geserveerd.
En dat klopte helemaal, we hebben heel smakelijk gegeten, het formaat van de kalfsschnitzel overtrof mijn verwachtingen. Hij werd geserveerd zoals dat naar mijn mening hoort; het vlees viel over de rand van het bord en was perfect gebakken.

Nu gaan we de koffers pakken, we vliegen morgen om 15.00 dus geen gehaast, 

We hebben een mooie week gehad, veel mooie dingen gezien, prachtige muziek beluisterd, lekker gegeten en af en toe een smakelijk wijntje gedronken.

Het hotel was goed, het ontbijt prima en de kamer rustig.

Als we thuis zijn gaan we een poosje rustig aandoen, want doordat we natuurlijk weer zo veel mogelijk wilden doen en zien in 7 dagen zijn we nu wel min of meer afgepeigerd.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Dat was een prachtige tocht naar Wenen -- jullie hebben veel gezien en gedaan,. Geen wonder dat je een tijdje wil uitrusten.
Als ik dit schrijf ben je alweer thuis neem ik aan. Groetjes

Dolph Heideman
een jaar geleden

Mooie reis geweest, nu weer naar huis....... Goede reis.

Norma
een jaar geleden

Goede reis terug en rustig aan doen zal wel lukken.


Wenen, zondag 14 mei.2023

Voor vandaag hadden geen plannen, pas in de avond stond er weer een concert gepland. 

Omdat het nog steeds regende besloten we naar het Beethoven museum in Grinzing te gaan.

Onderweg kwamen we langs een groot restaurant waar we besloten wat te gaan drinken Het was er ontzettend druk, later begrepen we waarom, het was moederdag. 

We konden toch nog een plaatsje bemachtigen en zo zaten we ons even later te goed te doen aan kaiserschmarren. Een "must eat" als je in Oostenrijk bent.

Het Beethoven museum was zeer informatief. 

Het is gevestigd in een pand waar de componist heeft gewerkt en gewoond.

Er was veel van zijn muziek te horen en er waren diverse video's te bekijken. 

In het Mozart Haus werd een concert gegevens door 3 heren en een dame die respectievelijk viool en cello speelden.

Er werden stukken gespeeld van Beethoven, Schubert, Mozart en Strauss.

Het vond plaats in een kleine ruimte waar zich ca. 50 toeschouwers bevonden.

Daardoor was de akoestiek geweldig en hebben we genoten van een mooi concert. 


Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Wel jammer dat het zoveel regent, maar dat weerhoudt jullie niet om te genieten van je vacantie, speciaal al die mooie concerten. Wat is kaiserschmarren? Ik kan me niet herinneren dat te eten toen ik in Oostenrijk was jaren en jaren geleden. Alsnog veel plezier.

Dolph Heideman
een jaar geleden

Ziet er mooi uit en zéér zeker ook de "Kaiser schmarrn". Interessant is ook hoe de "Schmarrn" (onzin) is ontstaan.



Wenen, zaterdag 13 mei 2023

Hoewel het nog een beetje miezerig weer was besloten we er toch op uit te gaan, op het programma stond een bezoek aan de "Naschmarkt".
Deze keer was maar een klein stukje lopen vanaf de parking naar de markt.

De beroemdste markt van Wenen kent een geschiedenis die teruggaat tot de 16e eeuw. Op de Naschmarkt maak je een culinaire wereldreis. Je vindt hier kruiden en specerijen uit alle windhoeken van de wereld, van typisch Weens tot Indiaas en van Vietnamees tot Italiaans.

Op de Naschmarkt zijn vele kleurrijke bezoekers die fruit en groenten kopen bij de talloze marktkramen. Het westelijke gedeelte, bij de Kettengasse, biedt een geweldige variëteit. Je vindt er verschillende soorten vlees, groenten en fruit. Dit is dé plaats waar je die moeilijk-te-vinden exotische soorten gewoon kunt kopen. Kruiden, wijnen, kazen en olijven.

Wij hadden vanmorgen goed ontbeten, dus konden alle verlokkingen weerstaan.
Wel hebben we op een overdekt terrasje, waar er heel veel van voorhanden zijn, onze portie cafeïne aangevuld.

In de avond was er natuurlijk weer muziek.
Deze keer ging het naar de Karlskirche, aldaar werd een uitvoering ten gehore gebracht van de 4 jaargetijden van Vivaldi. Het was een geweldige uitvoering. Niet in de laatste plaats omdat ook de locatie waar het concert werd gegeven overweldigend mooi was.

Hier een stukje van het concert, 



Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
een jaar geleden

Mooie foto's!

addy Stavast
een jaar geleden

zojuist dat prachtige orkest beluisterd, dat was toch in Wenen?
En de rest van de foto's eveneens?
Ik dacht, dat jullie op huis aangingen? Omdat het weer zo slecht werd.
Heb ik toch nog de laatste fraaie foto's gezien.


Wenen, vrijdag 12 mei 2023

Vandaag gingen we als eerst naar het Hundertwasser Haus:

In de jaren 80 van de vorig eeuw ontwierp Friedensreich Hundertwasser zijn eerste gebouw, het Hundertwasser Haus in Wenen. In 1983 werd begonnen met de bouw van dit pand en in 1985 openden de deuren van het Weense architectuuricoon.

Maar wat is er nou zo bijzonder aan het gebouw? De vloeren zijn ongelijk, de ramen hebben stuk voor stuk verschillende vormen en natuurlijk zorgen ook de opvallende kleuren voor dat het gebouw er niet een is zoals alle anderen. Bovendien vind je overal in het gebouw planten. Deze noemde Hundertwasser gekscherend ‘gratis inwoners’.

Het complex is op dit moment in handen van de Oostenrijkse overheid en de woningen in het pand zijn sociale huurwoningen.

Een stuk verderop is het Hundertwasser museum.
In het Hundertwasser Museum vind je niet alleen de unieke architectuur, die door het hele gebouw verrassingen voor je in petto heeft, maar ook schilderijen, tekeningen, maquettes en vele andere zaken waar Hundertwasser bij betrokken was - zoals de Brockhaus-banden (1986).

Het was `s avonds weer even zoeken voordat we bij de "Musikverein" waren. Maar dat was de moeite waard, we hebben genoten van een prachtig concert.

De musici waren allen voorzien van een pruik en hadden kledij aan uit de tijd van Mozart. Een dame en een heer zongen aria`s uit verschillende opera`s van Mozart.
De laatste 2 stukken waren van Strauss, "An der schönen blauen Donau" en de "Radetzky Mars".
Bij deze stukken werd het publiek aangemoedigd mee te klappen.
Een prachtige ervaring, die de boeken in gaat als een van de mooiste concerten die we hebben meegemaakt.



Reactie plaatsen

Reacties

addy stavast
een jaar geleden

Tot mijn verbazing blijf ik op jullie website zitten, met al die bijzondere foto's . Dan nog maar een berichtje sturen.

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hello,
Mooie fotos zoals altijd. Dat Mozart concert klonk fantastisch en al die musici met pruiken. Ik herinner me dat ik tijdens een concert ook mee geklapt had met de Radetzky Mars en heel enthousiast. Blijven jullie nog lang in Wenen? Alsnog veel plezier.

Dolph Heideman
een jaar geleden

Mooi weer dat reisverhaal en prachtig die foto's erbij. Zeker omdat het zo'n bekend terrein is.

addy Stavast
een jaar geleden

Bedankt voor het meereizen, de fraaie foto's en verder nog veel fijne dagen gewenst met mooi weer!



Wenen, donderdag,11 mei 2023

Het was vanmorgen nog steeds zonnig, dus snel er op uit.
We hadden voor deze dag kaarten besteld voor Museum Belvedère. Het gekozen tijdslot was om 11.00 uur dus we dachten vroeg genoeg te zijn als we om 09.45 uur vertrokken. Dat pakte anders uit, op google maps hadden we een parking in de buurt uitgezocht, echter toen we op het adres arriveerden bleek er geen parking te zijn maar een kantorencomplex.
En zo kwamen we op parking hauptbahnhof terecht.
Inmiddels liep het al aardig richting 11 uur en we moesten nog een half uur lopen, dan maar een taxi?
Vergeet het maar, de heren lieten ons weten dat het vlakbij was en weigerden ons te brengen.

En zo kwamen we veel later dan afgesproken, na een helse tocht, in het museum aan.
Maar we hebben wel een prachtige collectie van Gustav Klimt gezien. En natuurlijk is het paleis ook het bezoeken meer dan waard.
Om 19.00 uur werden verwacht op een steiger bij de Schwedenplatz om aan boord te gaan van het m.s. Wien.
Met dit schip hebben we een tour gemaakt van ca. 3 uur over het Donaukanaal en de Donau.
Er was een goed koud en warm buffet met natuurlijk diverse Oostenrijkse lekkernijen. We hebben er een lekker wijntje bij gedronken en geluisterd naar Heuriger muziek.
Dat we na afloop, in het donker, de parking niet 1,2,3 konden vinden kon onze dag niet meer stukmaken.


Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hello,
Mooie fotos en het museum was zeker alle moeite waard en het paleis was ook prachtig. Fijn dat het weer ook goed was, zeker voor die tocht met de boot. Nog veel plezier verder


Wenen, woensdag 10 mei 2023, Feestje !

Vanmorgen toen we de ontbijtruimte betraden zagen we dat onze tafel versierd was met rozenblaadjes, rode roosjes in een vaasje en brandende kaarsjes in een taartje.

Ook werden er 2 glaasjes wijn ingeschonken.

Wat bleek? Het was onze 15de trouwdag!

We werden door de kelners gefeliciteerd en hebben van een heerlijk ontbijt genoten. 

De route naar Schönbrunn hadden we snel gevonden, doordat de parking ver verwijderd was van het paleis waren we niet op de afgesproken/gereserveerde tijd aanwezig, maar we mochten toch naar binnen. En toen konden we ons vergapen aan alle pracht en praal.

De kamers in het slot zijn voornamelijk ingericht in de Rococostijl. Vooral weelderig met pluche tapijten, grote schilderijen en zijden wandbekleding. Aan geld hadden de Habsburgers geen gebrek en dat liet men graag zien. De Meeste muren en plafonds in Schönbrunn zijn witgelakt en hebben accenten van bladgoud. Met andere woorden overweldigend en dat voor de zomerresidentie.

Tijdens de rondleiding krijg je diverse kamers te zien, zowel de werkkamers, de privé-kamers en de badkamer met schoonheidssalon van Sissi en Marie Antoinette. In totaal krijg je van de 1.441 kamers slechts 40 kamers te zien tijdens de rondleiding door het paleis. 

Vanzelfsprekend waren we na deze rondgang hongerig en dorstig geworden. Dat hebben we opgelost door op een zonnig terras in de paleistuin neer te strijken en daar een apfelstrudel en een drankje tot ons te nemen.

Om de feestdag naar behoren af te sluiten hebben we een tafel gereserveerd in Restaurant  Weingut Heuriger Alter Bach Hengl.

Heuriger, naam voor de wijn van de laatste omheining (oogst) en, in ruimere zin, het restaurant van de producent waar deze wordt geserveerd (buschenschank);

Een Heuriger is een wijnbar die bekend staat om zijn gezellige sfeer. Het heeft een traditionele, rustieke inrichting en serveert zijn eigen wijn en eten. De Heurigen-cultuur is een heel bijzonder onderdeel van de Oostenrijkse cultuur.

Er werd ook heurigen muziek gespeeld, in ons geval door een violist en accordeonist.

Om een ide te geven hoe zoiets klinkt is er een kort filmpje van een ander trio bijgevoegd.

We hebben er heerlijk gegeten en een goed glas Grüner Veltliner gedronken.

Kortom, een mooie afsluiting van een mooie dag.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Ron en Joke
een jaar geleden

Lieve Ingrid en Robert,
Alsnog Hartelijk Gefeliciteerd met jullie trouwdag en weer een fijne reis toegewenst met mooie bezienswaardigheden.

Dolph Heideman
een jaar geleden

Allereerst hartelijk gefeliciteerd met jullie trouwdag. Daarna dank voor het verslag. Die Busschenschanken zijn ons welbekend. Ik wens jullie nog veel meer plezier. Vergeet het Prater niet. De unieke sfeer van het Weense Prater boeit zowel de lokale bevolking als toeristen. Het voormalige keizerlijke jachtgebied is een Weense instelling,

Ria Ammerlaan
een jaar geleden

Rob en Ingrid, de datum wist ik nog van de trouwdag maar de jaren was ik even kwijt. Nog proficiat en jullie hebben er een leuke dag van gemaakt. groetjes

Elly Boonstra
een jaar geleden

No
g gefeliciteerd allebei, alweer 15 jr. Leuk om het op deze manier te vieren. Prachtig is het Schonbrun hè? Wij zijn er ook geweest. Veel plezier nog!!!

BEPPIE Hollaar
een jaar geleden

Van harte nog met jullie 15 jaar samen zijn .
Geniet van elkaar en van alle pracht en praal in dat mooie Wenen !
Grúner Veltliners zijn heerlijke wijnen. Santé

Ingrid
een jaar geleden

Nog gefeliciteerd levens genieters.
Blijven genieten van het leven.

Jeanine
een jaar geleden

Zo dat ziet er geweldig uit. Van harte met jullie 15 trouwdag en nog een verdere fijne vakantie.

Hans
een jaar geleden

Nog gefeliciteerd met jullie trouwdag. Het iet er weer heel gezellig uit. Nog veel plezier

Wenen, dinsdag 9 mei 2023

Het zat vanmorgen niet mee om in Wenen te geraken.
We dachten vroeg genoeg van huis te zijn gegaan maar hebben er i.v.m. files (om 06.15 uur) ruim een uur over gedaan om op Schiphol te geraken.
Op de parking in Aalsmeer hebben we ruim een half uur op de shuttlebus moeten wachten, en toen die eindelijk was gearriveerd en 100 meter had gereden bleek er een defect te zijn en moesten we overstappen op een andere inderhaast opgetrommelde vervangende bus.
En zo arriveerden we veel later dan gepland bij de incheckbalie.
Nadat we een medewerkster hadden aangesproken werden we naar de priority counter verwezen en waren we zonder wachten ingecheckt.
De vlucht vertrok een half uur te laat maar kwam toch op schema tijd aan in Wenen.
De koffer hadden we snel in ons bezit en konden we op zoek naar de huurauto.
Na lang zoeken vonden we de meet & greet plek, maar er was niemand die ons welkom heette, dus maar eens gebeld met de vestiging. We kregen te horen dat we op de goede plek waren aangeland en dat we een what's app zouden ontvangen met verdere instructies.
Daar hebben we een half uur op gewacht, er arriveerde een shuttlebus die ons vele kilometers verderop bij een gebouw dropte waar we dan eindelijk, na vele plichtplegingen, de auto in ontvangst konden nemen.
Op naar onze eerste bestemming: Café Landtmann.

Café Landtmann is sinds 1873 een Weens instituut. Burgtheater, bondskanselarij, raadhuis, universiteit: de exclusieve omgeving is een belofte. En zo liep de Who is who hier de deur steeds plat. Siegmund Freud was stamgast en ook Thomas Mann, Gary Cooper en Marlene Dietrich lieten zich de koffie hier smaken. En niet zomaar een koffie. Hier worden vijf uitstekende brandingen op drie verschillende manieren verwerkt voor het repertoire van de Weense koffiewereld. Tot op de dag van vandaag genieten acteurs en politici hier samen met kunstenaars, zakenmensen, reizigers en studenten.

Wij hebben er "wat fris" gedronken en respectievelijk een Mozart Torte en een Esterhazy taartje genuttigd.
En....we hebben van de zon kunnen genieten.
Nu liggen we uitgeteld op bed in een modern hotel, we hebben een ruime kamer die van alle gemakken is voorzien.
We hebben onszelf beloofd dat we naar het songfestival gaan kijken, maar of we het einde halen.....?

 

 


Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Leuk dat ze in het hotel jullie 15de trouwdag wisten en de onbijttafel versierden. Die fotos van Schonbrunn zijn prachtig, wat een weelde.
Nog veel plezier in de komende dagen en goed weer.

KOOS
een jaar geleden

Prachtig, ik ben er verschillende keren geweest.

Norma
een jaar geleden

Hallo luitje, allereerst gefeliciteerd met jullie 15 jarig huwelijk. Wst een mooi reis om dit te vieren.
Jullie zien er top uit en geniet weer van jullie reis. Ik kijk en lees mee



Bonaire, februari 2023


Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Zoals altijd weer leuke fotos. Jullie zien er goed uit, lekker bruin. Zo, het zit er weer op voor deze reis. Behouden thuiskomst en tot horens.

Norma
een jaar geleden

Och wat was het weer fijn dit meereizen.
Veilige reis ✈️ terug

Dolph Heideman
een jaar geleden

Wederom een leuk bericht met leuke foto's. Is er ook een verklaring waarom je zo weinig 'lucht' gebruikt?

Ria Ammerlaan
een jaar geleden

Het is weer genieten groetjes


Kralendijk,12 februari 2023

We werden er door André, m`n dive buddy, op gewezen dat er een mooie route te rijden was in het noordoosten van het eiland​.

Het gebied waar de route doorheen loopt heet: Tras di Montaña (achter de berg).

We hadden het begin van de route snel gevonden, waar onlangs nog een gravel pad was is nu, juist voor de aankomst van de koning, die dit gebied vorige week ook heeft bezocht, een prachtige asfaltweg aangelegd.

Die weg bracht ons naar ​uitkijkpunt Seru Largu​, het​ bevindt zich op een heuvel met een hoogte van 123 meter;  Seru Largu betekent in het Papiaments ‘grote heuvel’. Seru Largu is de op drie na hoogste berg van Bonaire. Op Bonaire staat Seru Largu plaatselijk bekend onder de naam ‘de berg’.

W​e hadden er een prachtig uitzicht​ op het eiland Klein Bonaire en Kralendijk.

 

Toen we onze route vervolgden bleek dat het stukje weg naar de berg het enige stuk was dat van een asfaltlaag was voorzien. De rest van de route was een weg met kuilen en diepe wielsporen, daardoor werden we hevig heen en weer geslingerd en kwamen enigszins verfomfaaid weer op de hoofdweg aan.

We hebben exotische boomsoorten gezien, veel geiten en ezels en zelfs een enkele leguaan.


Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
een jaar geleden

Wederom leuk die reportage. Jullie hadden moeten aankondigen dat jullie komen..... hadden ze beslist de weg verder geasfalteerd ;-)


Kralendijk, 8 februari 2023

We zijn op Bonaire.
Een week geleden zijn we hier aangekomen na een reis van ruim 13 uur. De TUI vlucht maakte een tussenstop op de Dominicaanse Republiek. Daar moesten we het vliegtuig verlaten en met onze handbagage weer door de securitycheck.
Dus weer in een lange rij voordat we bij het enige X-Ray apparaat waren dat onze bagage zou screenen.
Aangekomen op Bonaire konden we snel de gereserveerde auto ophalen en op weg gaan naar het resort waar we 14 dagen verblijven.

 

We waren niet van plan om deze keer onze belevenissen op de website te zetten omdat het de zoveelste keer is dat we op Bonaire zijn. Waarschijnlijk heeft niemand er behoefte aan om opnieuw te lezen wat we hier allemaal (her)beleven.

Maar toch hebben we weer wat nieuwe plekjes ontdekt die de moeite van het vermelden waard zijn.

 

Zo zijn we in Rincon naar “Magazina di Rei” geweest.

Hoog op een heuvel in de bijzondere natuur en tijdloze setting van het gebied Rincon staat een groot wit gebouw. De ‘Mangazina di Rei’ (opslagplaats van de Koning) werd in de negentiende eeuw door de Nederlandse overheid gebruikt om rantsoenen op te slaan voor de gouvernementsslaven. Ook had het een rol van betekenis in het gebied dat toentertijd de landstuinen ten Oosten genoemd werd.

Tegenwoordig wordt de opslagplaats gebruikt om de culturele rijkdom van Bonaire te bewaren voor huidige en toekomstige generaties voor doeleinden van studie, educatie en genoegen.

Enkele dagen voor wij er waren Willem Alexander, Maxima en Amalia hier ook geweest tijdens hun bezoek aan de Antillen.

 

Hoewel we hier ook al eerder zijn geweest vonden we het wel aardig om nog een keer naar de “Donkey Sanctuary” te gaan.

Donkey Sanctuary Bonaire zet zich in om alle ezels van Bonaire een beschermd leven te bieden. Tevens wordt voorlichting gegeven over de leefwereld van ezels aan de eilandbewoners, op scholen en aan toeristen. In Donkey Sanctuary Bonaire wonen op dit moment meer dan 700 ezels. Zij worden er voorzien van voedsel, drinkwater en medische verzorging en hebben er veel ruimte en vrijheid.

Wanneer er een melding binnenkomt van een in het wild levende ezel in nood, gaan vrijwilligers op pad om het dier te helpen. Zieke en gewonde dieren worden in de opvang verpleegd, waarbij zo nodig een dierenarts wordt ingeschakeld.

Na een relaxt ritje over het complex, waarbij om de haverklap een ezel zijn kop door het geopende autoraam stak, zagen we in de babyshelter twee dieren van resp. 3 en 5 weken oud.

 

Vandaag hebben we een zeer relaxte duik gemaakt bij “Something Special” een duikstek niet te ver bij het resort vandaan waar het ook prima snorkelen is.

Mijn buddy André van “Dive Factory” en ik zijn 50 minuten onder water geweest. De maximum diepte was 16 meter.

Het zicht was redelijk, zo`n 15 meter. Er was natuurlijk heel veel vis en koraal te zien.

Maar het was vooral een heel relaxte duik. Normaal slurp ik een 12 liter fles bijna leeg in 50 minuten, nu had ik maar de helft verbruikt.

We hebben voor maandag a.s. een duik gepland bij de zoutpier.

Een filmpje gemaakt tijdens de duik is hier te zien.

Mocht u zich afvragen wie de slanke persoon is die op het bijgevoegde filmpje voorbij zwemt, dat is dezelfde persoon die op deze website de reisverhalen van Ingrid en Robert schrijft.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Erika
een jaar geleden

Hallo Rob en Inge,

Heerlijk ziet het daar eruit! Zon, blauwe zee, prachtige omgeving!
Geniet er maar van!

Groetjes van ons!

Kitty Vallatos
een jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Was een tijdje geleden, geloof ik, dat jullie "on the road" waren, maar nu een leuke reis naar Bonaire en weer interesante plekjes bezocht. Vooral de Donkey Sanctuary , en fotos van de ezeltjes. Je ziet er goed uit onder water, Rob. Nog veel plezier verder.

Ilse
een jaar geleden

Wat heerlijk zeg, twee weken in de zin! Genieten maar!

Dolph Heideman
een jaar geleden

Wat een leuke reportage van jullie trip. Leuk die onderwater-film


Thuis, maandag 19 september 2022

We zijn weer thuis.
En voorlopig blijven we daar, we hebben voor de nabije toekomst geen reisplannen.
Maar niets is zeker in het leven.
Zaterdag hebben we nog een bezoek gebracht aan Abbeville.
We zijn een poosje op zoek geweest naar een parkeerplaats maar konden in het centrum niets vinden.
Dus zijn we doorgereden naar Saint Valery sur Somme, een mooi plaatsje aan de monding van de rivier de Somme.
We hebben langs de jachthaven en over de boulevard gelopen en de middeleeuwse bouwsels bekeken.

In de namiddag/avond hebben we de koffers gepakt zodat we de volgende dag na het ontbijt vroeg konden vertrekken.


Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
2 jaar geleden

Mooie foto's weer!

addy Stavast
2 jaar geleden

zojuist jullie fraaie foto's gezien.
Weet niet of mijn bericht doorkomt, vanwege:"ik ben geen robot"


LeTouquet, Frankrijk, vrijdag 16 september 2022

Omdat het weer bepaald niet uitnodigde om op het strand of elders in de buitenlucht te vertoeven besloten we en paar stadjes in de buurt te gaan bekijken.
In het stadje Rue konden we bij de tourist information vernemen dat het Belfort, dat we wilden bezoeken, gesloten was.
Aan de overkant van het Bureau was echter een kerk die zeer de moeite van een bezoek waard bleek te zijn.
De Kapel van de Heilige Geest (Frans: Chapelle du Saint-Esprit)
werd gebouwd in de stijl van de flamboyante gotiek en is een van de drie bouwwerken in deze stijl welke in Picardië te vinden zijn.

In Fort Mahon Plage was het wederom te koud om op de boulevard te verblijven.
gelukkig konden we in een brasserie een plekje vinden voor het nuttigen van een crêpe en een glas wijn.

Ook in Argoules scheen een abdij gevestigd te zijn die het bezoeken waard was.
Dus koers gezet naar Argoules, via slingerende weggetjes met onafzienbare maisvelden kwamen we er.
We konden nog net aanschuiven voor de rondleidingvan 13.30 uur.
De tour was weliswaar uitsluitend in het Frans, maar we kregen een boekwerkje mee waarin in het Nederlands te lezen was wat we zoal te zien kregen.
En dat loog er niet om ! We vielen van de ene verbazing in de andere.

De Abdij van Valloires is een abdij die door de cisterciënzers in de 12e eeuw in de Franse gemeente Argoules werd gesticht.
De huidige gebouwen dateren uit de 18e eeuw en ze is de enige intact gebleven cisterciënzerabdij uit die eeuw in Frankrijk.

In 1138 kwam Guy II van Ponthieu tot een akkoord met cisterciënzers om hier hun zevende abdij in Frankrijk op te richten. Tijdens de 12e en 13e eeuw verbleven hier ongeveer 100 monniken. De abdij had te lijden van plunderingen en verwoestingen tijdens de Honderdjarige Oorlog en de Dertigjarige Oorlog zodat er in de 17e eeuw nog weinig restte van de gebouwen.
De abdij werd opnieuw opgetrokken en de werken werden afgesloten in 1730. De instorting van de gerestaureerde 13e-eeuwse abdijkerk verplichtte de gemeenschap tot het bouwen van een nieuwe abdijkerk. De inrichting werd toevertrouwd aan Simon Pfaff de Pfaffenhoffen, een Oostenrijkse decorateur. Het hekwerk is van Jean-Baptiste Veyren. De kerk werd ingewijd in 1756. In het interieur trekken het hoofdaltaar, het hekwerk, het orgel en de twee engelen, opgehangen tegen het plafond en vervaardigd in Papier-maché de aandacht.

In de abdij zijn onder meer het klooster, de kapittelzaal, het gastensalon, de cellen en de kerk open voor het publiek. Simon Pfaff de Pfaffenhoffen nam ook de inrichting van het gastensalon voor zijn rekening.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed de abdij dienst als hospitaal. In 2008 is een gedeelte van de abdij omgebouwd tot residentie van betalende gasten, een ander deel als kinderopvang. 
 


Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
2 jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Schitterende fotos van kerken en abdijen en nog van zo lang geleden. Hoe lang blijven jullie nog in Frankrijk?
Alsnog veel plezier en warmer weer.

Dolph
2 jaar geleden

Een geschiedenisles avant la lettre, héél interessant. Dank daarvoor


LeTouquet, Frankrijk, donderdag 15 september 2022

Niet te ver van Le Touquet ligt Neuville-sous-Montreuil, het is via rustige wegen binnen een half uurtje te bereiken.
Hier is de Chartreuse Notre-Dame-des-Prés.
En we hoefden ons ook niet te haasten want de abdij zou pas om 11 uur open gaan voor het publiek.

De abdij in Neuville-sous-Montreuil werd gesticht in 1328 door de graaf Robert van Boulogne. In de loop der eeuwen werd ze meerdere keren verwoest. Na de verwoesting gedurende de Franse Revolutie werd ze pas in 1870 opnieuw opgebouwd. In 1901, bij de invoering van de splitsing tussen Kerk en Staat, werden de monniken verdreven en ze verhuisden naar de abdij van Parkville in Engeland. Ze konden wel de meeste rijkdommen meenemen.
Toen werd ze in gebruik genomen als hospitaal en sanatorium. In de eerste wereldoorlog werd ze een militair hospitaal waar tevens grote aantallen vluchtelingen uit België werden opgenomen. Na de tweede wereldoorlog werd de abdij een opvanghuis voor psychiatrische patiënten.
In 2000 werd de abdij verkocht aan de Zusters van Bethlehem. Die kwamen echter al vlug tot de vaststelling dat de restauratie teveel zou kosten. Door de ontdekking van de ‘huiszwam’ (Mérule) konden ze bovendien hun aankoop betwisten.
In 2008 werd de abdij aangekocht door een groep van privéinvesteerders, die de abdij geleidelijk aan restaureren.

Nadat we eerst de goed onderhouden moestuin hadden bekeken, konden we de abdij betreden.
Hoewel men volop met de restauratie bezig was, konden we toch een goede indruk krijgen van hoe het gebouw er in het verleden heeft uitgezien.

Via een omweg langs verschillende kustplaatsen wilden we terugrijden naar de thuisbasis. Het was de bedoeling in een van die plaatsen, aan het strand, de lunch te gaan gebruiken.
Alle horecazaken bleken echter gesloten te zijn, het is overduidelijk einde seizoen.
Dat is overigens ook te merken aan het weer, het is flink koeler dan de eerste dagen en de zon is maar heel even te zien geweest,

Toch konden we nog een terrasje vinden op het strand van Le Touquet waar we ons konden laven.



Reactie plaatsen

Reacties

Ilse
2 jaar geleden

Mooi daar hoor! Geniet van jullie vakantie!


LeTouquet, Frankrijk, woensdag 14 september 2022


Het is een miezerige dag, de zomer lijkt voorbij te zijn.En dus bespreken we tijdens het ontbijt wat we vandaag gaan ondernemen.
Als eerste gaan we naar Wimille, daar is de Colonne de la Grande Armée te bewonderen.

Deze kolom, symbool van het kamp van Boulogne, steekt uit boven Boulogne-sur-Mer en de vallei.
Bovenop staat een beeld van Napoleon met zijn rug naar Engeland...
Het verhaal gaat zo: na de vredebreuk van Amiens in 1803 begint Engeland samen met Oostenrijk, Rusland en Zweden een grote coalitie tegen Napoleon en zijn expansiepolitiek. Napoleon reageert al snel. Hij vertrekt richting Boulogne-sur-Mer waar hij het kustleger vestigt, bestaande uit 120.000 mannen. Hier begint het kamp van Boulogne. “Het is goed dat Engeland weet dat het gebied tussen Groot-Brittannië en het continent niet onoverbrugbaar is”, schreef Napoleon aan Talleyrand.

Van 1803 tot 1805 houdt Napoleon zich systematisch bezig met de invasie van Engeland. De kust krijgt een heel ander gezicht met de werken die de Eerste Consul aanstuurt en van ver af in de gaten houdt. Op 16 augustus 1804 vindt in Boulogne de grootste decoratieceremonie van het Legioen van Eer (dat twee jaar daarvoor was opgericht) plaats, die ooit gehouden is. Doel: de soldaten bemoedigen. Na deze grote ceremonie besluiten soldaten een monument op te richten, ter ere van Napoleon: de zuil van het Grote Leger.

De kolom staat in Wimille en is nog steeds van kilometers ver af te zien. Elke soldaat heeft een halve dag per maand loon opgegeven (een hele dag voor officieren) om de bouw van de kolom te bekostigen. Bovenop de 53 meter hoge zuil staat een beeld van de Keizer gekleed als korporaal, met zijn rug naar Engeland gekeerd. Dit is trouwens niet de originele kolom. Napoleon werd op de eerste zuil als keizer afgebeeld en keek dreigend richting Engeland. Maar na de Tweede Wereldoorlog wilde generaal De Gaulle een minder strijdlustig standbeeld...

 

In Boulogne sur Mer was een bezoek aan de basiliek meer dan de moeite waard.
En dan in het bijzonder de crypte onder de basiliek.
We hebben geruime tijd rondgedwaald door het uitgebreide gangenstelsel.
De veertiende-eeuwse crypte is een van de grootste crypten in Frankrijk, 100 meter lang en een oppervlakte van ongeveer 1400 m². Na de start van de bouw van de basiliek werd de crypte in 1828 ontdekt. De basiliek werd opgebouwd op de crypte en zo ontworpen dat de vorm de plattegrond van de crypte volgt.

De crypte bestaat uit een labyrint van galerijen en kamers, in feite vormen de meeste van de muren de fundering van de middeleeuwse kerk. Vanaf 1839 werd de crypte geheel gerestaureerd.

In de ruimte is sinds 1980 een verzameling heilige kunst gehuisvest, het geheel is in 2015 volledig gerestaureerd. Het chevronpatroon geschilderd op de kolommen weerspiegelt de originele decoratie waarvan sommigen nog steeds te zien zijn. De muurschilderingen bedekken bijna het gehele muuroppervlak en zijn tezamen ongeveer 4.000 m2.

De 160 figuratieve grisaille schilderijen zijn gewijd aan de geschiedenis van het christendom en de legende van Notre-Dame de Boulogne, in de meest oostelijke delen is er een veelkleurige versiering met van arabesken. De chronologisch opgestelde verzameling van in steen gehouwen reliëfs geven een beeld van de tijd tussen het Romeinse tijdperk tot de late achttiende eeuw.

 

Na een wandeling door het centrum van de stad kwamen we bij een zaakje waar we koffie konden drinken. Toen we er eenmaal zaten ontdekten we een vitrine met een groot assortiment plaatselijke lekkernijen.
We zijn er eens voor gaan zitten en hebben enkele exemplaren tot ons genomen.




Reactie plaatsen

Reacties

Erika Jansen
2 jaar geleden

Zo jammer van het druilerige weer!Maar leuk dat jullie daar ook zijn geweest in Boulogne sur mer Wij zijn er ook geweest!
Weliswaar naar Nautica , grootste zeeaquarium, en het centrum zelf.
Maar prachtig die Baseliek!!!
En heerlijke lekkernijen!!

Nog veel plezier!

Groetjes Erika

Kitty Vallatos
2 jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Zoals altijd weer interessante verhalen, vooral over Napoleon, maar ook over die oude basiliek. Hoop dat het weer beter wordt en nog veel plezier verder. Mooie fotos en lekkere koekjes. Groetjes

Dolph Heideman
2 jaar geleden

Pracht verhaal en voor mij nieuwe info. Een mens is dus inderdaad nooit te oud om te leren (en te reizen?)

Le Touquet Paris Plage, Frankrijk, dinsdag 13 september 2022

Een van onze trouwe volgers liet na een bericht uit Denemarken weten dat zij het wel verstandig zou vinden als de kop van de website zou worden veranderd in : On the road again, and again, and again.
Dit omdat we de laatste tijd meer ¨on the road¨ zijn dan thuis.
We meenden aan haar verzoek te moeten voldoen, en zo is het resultaat zichtbaar boven dit relaas.

Maar.....we kunnen het toch niet laten, en zo zijn we, alweer, on the road.
Het is wel waarschijnlijk de laatste keer deze zomer dat we er op uitgetrokken zijn.
Een paar weken geleden kregen we het idee om nog een keer naar Zuid Frankrijk af te reizen, we doen dat de laatste paar jaar in september.
Dus het hotel gemaild en een periode van 2 weken vastgelegd voor eind september.
We kregen direct een mail retour met een bevestiging.
In de avond kregen we echter nog een mail met excuses, er was een dubbele reservering.
In de talloze mails die daarop volgden hebben we geprobeerd een andere periode of een andere kamer te kiezen.
Maar het is niet gelukt, de beste optie was om tijdens ons verblijf drie keer van kamer te wisselen.
En dat vonden we wel wat ingewikkeld worden.
We hebben voor de periode in september afgeblazen en voor de zekerheid de periode in juni 2023 vastgelegd.

En zo zijn we nu in Le Touquet Paris Plage, een stad ca. 80 kilometer ten zuiden van Calais aan de Atlantische kust.
Onze (schoon)zus is hier de afgelopen zomer in de buurt op vakantie geweest en liet ons bij thuiskomst weten :¨Dat is echt iets voor jullie ¨
Waarschijnlijk bedoelde ze ermee te zeggen dat deze locatie uitermate geschikt is voor personen op gevorderde leeftijd.

We zijn zondag aangekomen en verblijven in een appartement op de begane grond van een hotel.

Gisteren was het weer nog goed en hebben we de omgeving verkend en op het strand gelegen.

Vandaag zijn we naar stadjes in de buurt geweest. Zo kwamen we in Le Crotoy, een vissershavenplaats aan de baai van de Somme.
Het was marktdag en zo konden we een paar visjes kopen die vanavond in de pan gaan belanden.

Verderop lag Montreuil, in deze plaats is een citadel waar we heen wilden.
Helaas was juist vandaag de citadel gesloten voor het publiek en konden we louter foto`s maken van de buiten omgeving.



Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
2 jaar geleden

De header is helemaal wat jullie doen. Knap hoor. Leuke foto's weer.

Marijke
2 jaar geleden

Inderdaad de kop van jullie website is zeer toepasselijk .
Dit keer zijn jullie in Frankrijk, het ziet er mooi uit.
Geniet van de overheerlijke schelpdieren die ze daar hebben. Een fijne tijd daar.
Liefs Paul en Marijke

Norma
2 jaar geleden

Wat een mooie omgeving.
Prachtige foto de laatste kan tegen mijn muur op het werk 😁

Erika Jansen
2 jaar geleden

Prachtig!Daar zijn wij ook geweest!
Veel plezier!
Groetjes Erika

Kitty Vallatos
2 jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Moest wel even lachen toen ik zag dat jullie de kop van je website hebben veranderd toen ik dat voorstelde. Maar zoals ik zie zijn jullie nu weer op reis en ik wens je nog fijne dagen in Frankrijk -- het ziet er mooi uit op de fotos.Groetjes

BEPPIE Hollaar
2 jaar geleden

Weer heerlijk genieten in La Douce France !
Tot Ziens in Oktober
Gr Beppie


Havneby, Denemarken, zondag 28 augustus 2022

Het is vandaag wat minder weer, we besluiten naar Ribe te gaan.
Ribe is, naast het oudste stadje van Denemarken, ook het oudste van geheel Scandinavië. Ribe werd in 710 n.Chr. gesticht als marktplaats van Friezen en Noormannen. Er waren in die tijd veel Friezen in het gebied rond Ribe. Deze Friese opstandelingen waren, net als iedereen die niet voor het Frankische juk en de christelijke kerk wilde buigen, naar het gebied ten oosten van de Lauwers gevlucht. Vermoedelijk trok een deel van hen door het waddengebied naar het noorden op zoek naar een nieuw bestaan, veilig buiten het bereik van de Frankische vijand. Deze Friese trek naar het noorden is afgeleid uit archeologische vondsten. Aan het begin van de achtste eeuw ontstond net ten noorden van het toenmalige Noord-Friese waddengebied de handelsplaats Ribe.
We waren er te vroeg om de belangrijkste bezienswaardigheid binnen te kunnen.
De Domkerk Onze-Lieve-Vrouwe ging pas om 12 uur open voor het publiek.
Dus hebben we tot die tijd door de straten van het stadje gewandeld.
Telkens als we een restaurant wilden betreden om iets warms te drinken werden we naar het buitenterras verwezen.
Daar vonden we gezien de weersomstandigheden niet erg aantrekkelijk, uiteindelijk zijn we bij een pizzabakker beland die ons wel wilde voorzien van een Italiaanse bak.
We hebben daarna de tijd genomen om de Dom te bekijken.
We hadden gezien dat er een mogelijkheid was om op het eiland Mandø te geraken via een dam.
Dat moest dan echter wel geschieden bij laag water of afgaand tij.Bij hoog water zou de dam onder water staan.
We zijn een behoorlijk stuk de dam opgereden, maar omdat het water toch behoorlijk dichtbij de weg kwam zijn we omgekeerd.


Havneby, Denemarken, zaterdag 27 augustus 2022

In Esbjerg gingen we de bibliotheek binnen omdat daar ook de tourist info was gevestigd.
We vroegen om wat meer informatie over de stad en de mogelijkheid om in de buurt een boottour te gaan maken.
We dachten daarbij aan een havenrondvaart o.i.d.
De verrassing was groot toen we hoorden dat er wel een veerboot voer naar het nabijgelegen eiland Fanø.
Op het internet hadden we niet kunnen vinden dat er ook de mogelijkheid was om met de auto de overtocht te maken.
We gingen er van uit dat het veer alleen bestemd was voor voetgangers en fietsers.
Maar dat bleek dus niet het geval, we konden naar de terminal rijden en direct aan boord gaan.
De overtocht duurde 12 minuten.
En zo kwamen we aan op Fanø.
Sønderho is ooit verkozen tot het mooiste dorp van Denemarken, dus daar moesten we heen.
Via een weg met aan beide zijden uitgestrekte heidevelden kwamen we er aan.
Wat ons als eerste opviel was de rust en stilte. Men doet een poging om het eiland autoluw te krijgen en dat is, wat Sønderho betreft, goed gelukt.
We hebben ons vergaapt aan de mooie oude huizen en tuinen.
Bij de Sønderho Kro aangekomen moesten we even een pauze inlassen.
Kro`s zijn traditionele Deense herbergen, die je in heel het land vindt, meestal in karakteristieke oude vakwerkhuizen met rieten daken, waar service en gastvrijheid hoog in het vaandel staan.
In de 12e eeuw dienden de Kro`s als rustplaats voor vermoeide reizigers die er na een stevige maaltijd een goede slaapplaats konden vinden.
Ook vandaag de dag kan men in de meeste Kro`s behalve genieten van een typisch Deens (streek)gerecht, overnachten. Ze zijn zeer geschikt voor een kort verblijf, bijvoorbeeld tijdens een (fiets)rondreis over het Deense eilandenrijk.
We hebben er een geweldig smakelijk visgerecht verorberd en zijn daarna vertrokken richting Rindby waar we alweer het strand konden oprijden.
Even hebben we van de zon kunnen genieten, het werd echter al snel frisser door de harde wind, dus richting huis. Toch nog zo`n 80 kilometer.


Havneby, Denemarken, vrijdag 26 augustus 2022

Sylt stond ook al een poosje op ons lijstje van nog te ontdekken bestemmingen.
En dus zijn we er vandaag, na een reservering gemaakt te hebben voor de ferry, heen gevaren.
De ferry kwam aan in Stil, een stadje in het noorden van het eiland.
En dus zijn we in zuidelijk richting gaan rijden om de meest belangwekkende plekken van het eiland te zien.
In Wenningstedt is een grafheuvel van vijfduizend jaar oud. De grafheuvel is 3,20 meter hoog en te bezoeken. De grafkamer heeft de vorm van een Hunebed in de heuvel.
We zijn niet binnen geweest.
In de buurt van Kampen is de Rode Klif.
De Rode Klif is een 30 meter hoge steile kust tussen Wenningstedt en Kampen. Het is een bezienswaardigheid. De roestkleurige keileem bezorgde de klif zijn naam. De rode aarde is een ijzerhoudende eindmorene van een van de gletsjers. Het klif begint bij Wenningstedt en eindigt ter hoogte van Haus Kliffende, het huis dat op het randje van het duin staat, ter hoogte van de Kampener Westheide. Daar ligt ook het hoogste duin van het eiland, de ongeveer 52 meter hoge Uwedüne.
En natuurlijk is er ook een prachtig strand. Het strand wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van de bijzondere srandstoelen/huisjes.
In List, vlakbij de ferryterminal is een redelijk groot winkelcentrum met , natuurlijk, veel horeca.
We hebben daar even op terras gezeten, maar omdat er een regenbui dreigde besloten we te verkassen naar de auto en al vast in de rij te gaan staan voor de overtocht.
Toen we daar aankwamen, een uur voor vertrek, konden we nog met de juist vertrekkende boot mee. Zo waren we een uur eerder thuis dan gepland.
Dat kwam goed uit, het was best een vermoeiende dag geweest.


Reactie plaatsen

Reacties

Norma
2 jaar geleden

Wat een energie geeft het reizen. Prachtige foto's.
Veel plezier daar.

Kitty Vallatos
2 jaar geleden

Hallo Ingrid en Rob,
Zo te horen weer allerlei leuke tochten in Denemarken, en zo te horen hele oude stadjes, reuze interessant. Wat ik wilde zeggen, jullie zijn meer op reis dan thuis, dus ik stel voor om On the Road Again te veranderen in "On the Road Again and Again and Again." Groetjes

Ilse
2 jaar geleden

Leuke foto's!
Nog veel plezier!


Havneby, Denemarken, Woensdag 24 augustus 2022
We zijn op het eiland Rømø in Denemarken.
Rømø is eigenlijk geen eiland omdat het met een dam met het vasteland van Zuid Jutland is verbonden.
We verblijven in Havneby, Havneby is een kleine vissersplaats. Vanaf de haven is er een veerboot verbinding met de Duitse plaats List op het tegenovergelegen zuidelijk eiland Sylt.
De haven werd in de periode 1961-64 aangelegd en werd het een opslagplaats voor de visvangst van voornamelijk garnalen, tweekleppigen en mosselen. Sinds eind jaren 80 (1980-89) ontstond de opkomst van het toerisme naar het eiland en Havneby, waarna er appartementen, zomerhuizen, hotels en vakantieparken werden gebouwd.
We zijn hier twee keer eerder geweest, de eerste keer moet ergens rond 2007 zijn geweest een jaar nadat we elkaar gevonden hadden.
Twee jaar geleden zijn we hier tijdens een rondreis door Denemarken ook geweest, we konden toen al zien dat er veel was veranderd sinds ons eerste verblijf.
We zijn in een vakantiepark waar we een huis hebben geboekt voor twee weken.
Het park is heerlijk rustig, er zijn zwembaden, een sauna en andere min of meer noodzakelijke voorzieningen.
Het huis is ook van alle gemakken voorzien.
We zijn eergisteren vertrokken en hebben een nacht doorgebracht in Cloppenburg.
Van huis naar Havneby is het ruim 700 kilometer, net iets te ver om die afstand in een dag te overbruggen, door alle wegwerkzaamheden en rustpauzes heeft de rit toch langer geduurd dan we hadden ingeschat.

Na het doen van de meest noodzakelijke boodschappen zijn we naar het dichtsbijzijnde strand getogen.

Op veel plaatsen in Denemarken is het toegestaan en de gewoonte dat men met de auto het strand oprijdt.

Dat strand is vaak minimaal een kilometer breed, dus plek genoeg om in alle rust van een boek of muziek te genieten.

 


Havneby,Denemarken, donderdag 25 augustus 2022
Het werd tijd om het eiland opnieuw te gaan ontdekken/verkennen.
We waren al een paar keer in het kerkje vlakbij Havneby gereden, nu wilden we er eens binnen kijken.
De Sint Clemens kerk.
Sint Clemens is de beschermheilige van zeevaarders, geen wonder dat de kerk op het eiland aan hem gewijd is. De oorspronkelijke kerk werd rond 1200 gebouwd en is in de eeuwen daarna uitgebreid. Door de jaren heen is de kerk versierd met schaalmodellen van schepen. Rond de kerk ligt het kerkhof van Rømø, waar een bijzondere verzameling grafstenen ligt, de zogenaamde Kommandorsten. Deze hebben de kapiteins van de schepen zelf meegenomen vanaf de monding van de Rijn in Nederland. Daar zijn de namen van de familie van de kapitein en soms zelfs hele afbeeldingen in de steen gegraveerd. Alleen de overlijdensdatum is leeg gelaten zodat deze later toegevoegd kon worden voor gebruik.

Even verderop :
Nationaal Museum Kommandørgård
Deze kapiteinswerf is een interessant museum om te bezoeken. Het neemt je mee naar de tijd van de zeevaarders in de achttiende eeuw. Het huis zelf stamt uit 1748 en is mooi gerestaureerd. Je ziet hier de invloeden die de zeereizen hadden op de Denen en de welvaart die de walvisvaart naar Groenland bracht. Het gebouw is authentiek ingericht en de muren zijn deels betegeld met Delfts-blauwe tegeltjes. De bijzonderste accessoire van het huis is een potvisskelet.

In Jufre zagen we een hek dat is gemaakt van kaken van walvissen.

In Lakolk zijn we weer het strand opgereden, het was er veel drukker, veel mensen waren met vliegers in de weer.
Er waren de mooiste exemplaren te zien, uitgevoerd in prachtige kleuren en in de meest uiteenlopende modellen.


Reactie plaatsen

Reacties

Marijke
2 jaar geleden

Alweer on the road!!
Een fijne tijd in Denemarken.
Groetjes van ons

Dolph Heideman
2 jaar geleden

Leuke rapportage met beeldende foto's.

Erika Jansen
2 jaar geleden

Prachtige foto's!
Geniet er allebei van!
Groetjes van ons

Kitty Vallatos
2 jaar geleden

Jullie waren nog maar net thuis van je HAL cruise en nu weer in Denemarken. Interessante plaatsen en zelfs een gebouw met Delfts-blauwe tegels. Mooie fotos ook. Nog veel plezier verder. Groetjes

Thuis, dinsdag 16 augustus 2022

We zijn thuis.
Zondag om 06.00 uur lag de Rotterdam afgemeerd aan de Wilhelminapier.
Ik was net te laat aan dek om het afmeren mee te maken.
We hebben nog van een uitgebreid ontbijt genoten en hebben daarna de koffers aan de wal gerold.
Juist voor dat we de aankomsthal verlieten liet de taxichauffeur telefonisch weten dat hij in de buurt was.
We moesten nog een pittig stukje wandelen om uiteindelijk de taxi in het zicht te krijgen.
Na een snelle rit waren voor 10 uur thuis.

We hebben een mooie reis gemaakt, er waren wel wat zaken die we misten aan boord, zaken die er voor de corona uitbraak wel waren.
Er was geen Indonesisch eten meer en ook de sommelier was weg bezuinigd.
We hadden het idee dat ook verschillende zaken pittig in prijs waren gestegen.
Voor corona waren er ook regelmatig computer workshops en kooklessen, nu niet meer.
Het eten en de service in de diningroom en lidomarket waren als van ouds.
De excursie die we hebben gedaan waren goed verzorgd, maar ook in prijs gestegen.
Het is duidelijk dat de verliezen die zijn geleden door de epidemie weer goed gemaakt moeten worden.


Reactie plaatsen

Reacties

Dolph Heideman
2 jaar geleden

Weer heelhuids op de Vaderlandse velden aangekomen. Ik heb genoten van je verhalen en ook de bijbehorende foto's. Je HAL conclusies worden gedeeld door één van mijn kennissen, zij zat op hetzelfde schip, zelfde cruise.

Norma
2 jaar geleden

Fijn dat jullie weer gezond en wel thuis zijn gekomen. Het was weer fijn zo mee te reizen.
Mijn dank.


At sea, zaterdag 13 augustus 2022

Gisterenmorgen was ik om 6 uur aan dek.

De haven van Newhaven was in zicht en het was prachtig weer.

We liepen echter de haven niet in maar gingen voor anker po de rede.
Er werden meteen 6 tenders neergelaten. Misschien zou dat genoeg zijn om iedereen, die dat wilde, op tijd aan de wal te brengen.

Na het ontbijt hebben we een uur op het achterdek gelegen, in tegenstelling tot eerdere dagen was het nu zomerweer.

Later aan de wal werd de term hittegolf gebruikt.

 

De excursie die om 11.30 uur zou vertrekken vertrok om 12.15 uur.

Het was weer een chaos. Er waren lange rijen in de gangen om aan boord van een tender te komen.

 

Tijdens de excursie hebben we andere delen van de Schotse Hooglanden gezien dan de dag ervoor.

We hebben de stadjes Stirling en Callender aangedaan, daar kregen we de tijd om de benen te strekken en de lunch te gebruiken.

De rit door de Highlands was weer prachtig.

Wel jammer was dat we niet een keer zijn gestopt om foto`s te kunnen nemen.

 

Enige dagen geleden, voordat de kapitein de corona maatregelen aankondigde, kwamen we in gesprek met de Indonesische kelner die de mondkapjes uit deelde. We vroegen hem of er misschien weer besmettingen waren en hoeveel mensen er in quarantaine waren geplaatst.

Eerst zij hij niet te weten of er besmettingen waren.

Toen ik hem vroeg :¨Berapa orang sakit ?¨ (hoeveel mensen zijn er ziek?) schrok hij daar zo van dat hij aangaf dat er 60 zieken waren.

Meteen daarna had hij al spijt van zijn ontboezeming, hij legde zijn wijsvinger op zijn lippen en verzocht ons niet door te vertellen waar we onze informatie vandaan hadden.

We hebben hem dat plechtig beloofd.



Reactie plaatsen

Reacties

Kitty Vallatos
2 jaar geleden

Wel een beetje angstig dat er 60 mensen aan boord ziek zijn met Covid. Draag je mondkapjes,zodat jullie niet ziek worden. Hoe lang duurt jullie cruise? Fijn dat het weer nu beter is. Groetjes


Invergordon, Scotland, donderdag 11 augustus 2022

Eerst het goede nieuws :

We hebben een nieuw mondkapje verstrekt gekregen.

En daarmee komt ook direct het slechte nieuws :

Er zijn ¨enkele¨ positieve gevallen van covid vastgesteld aan boord.

De mensen zijn in isolatie gezet en worden gemonitord.

 

Vanmorgen moest iedereen langs de immigratie.

Het is uitgelopen op een chaos.

De mensen die op excursie gingen ,waaronder wij, waren opgeroepen om als eersten aan te treden.

Maar Iedereen wilde natuurlijk aan de wal, en niet wachten tot 11 uur, zoals was ingedeeld.

En zo stond er een file van ver voor midscheeps tot achter in het achterdek.

We hebben ruim een uur in de rij gestaan.

Er ontstond de nodige irritatie.

Dolle pret!

 

Maar de excursie vertrok toch op tijd, we hadden een plek voorin de bus dus konden de prachtige omgeving goed in ons opnemen.

Er ging een meisje mee als hulp gids, zij is in dienst van HAL.

In een hotel in de buurt van Loch Ness was een plaspauze, we kregen een kwartier om te doen wat nodig was.

De hulpgids kwam een kwartier te laat terug in de bus, zij had vertraging opgelopen met winkelen!

Ze kreeg een veeg uit de pan van Donald, de hoofdgids en we hebben haar niet meer gezien of gehoord.

Maar door deze vertraging hebben we mooi het monster van Loch Ness gemist. Donald was er heilig van overtuigd dat als we een kwartier eerder ter plaatse waren geweest we haar zeker hadden kunnen waarnemen.

Bedankt hulpgids !

 

Rond de middag waren we bij Eilean Donan Castle in Dornie

We hebben een rondgang gemaakt in het kasteel waar we geen foto`s mochten maken.

Terug gekomen bij de bus kregen we een lunchboxje uitgereikt.

 

De weg terug voerde ons door het prachtige landschap van de Schotse Hooglanden. Mede doordat het weer was opgeklaard was het een mooie belevenis.